Сад сүресі — Аят 36

1. Сөздердің мағынасы:

• فَسَخَّرْنَا — бағындырдық, мойынсұндырдық, қызметіне бердік.
• رُخَاءً — жұмсақ, жеңіл, ақырын соғатын; күшті бола тұра зиянсыз, бағынышты.
• حَيْثُ أَصَابَ — қайда барғысы келсе, қайда бет алса, сол жерге.

1. Түсіндірмесі:

Алла Тағала Сүлеймен пайғамбардың (оған сәлем болсын) тілеген дұғасын қабыл етіп, оған ешкімге берілмеген ұлы патшалықты сыйлады. Сол сыйлықтың бірі — желді оған толық бағындырып беруі. Жел оның бұйрығымен ғана жүретін болды: қаншалықты күшті әрі жылдам болса да, оған ешқандай зиян келтірмей, жұмсақ, жайлы, тыныш есіп, оны көтеріп, қайда барғысы келсе — сол жаққа апаратын. Бұл — Алланың Сүлейменге деген ерекше мейірімі мен дұғасына жауап беруінің көрінісі. Жел сияқты құбылмалы, адам бағындыра алмайтын табиғат күшінің пайғамбарға мойынсұнуы — Алланың құдіретінің және шынайы дұғаның қабыл болатынының айқын дәлелі.

1. Алынатын ғибраттар:

• Алла Тағала шынайы әрі ізгі ниетпен жасалған дұғаға жауап береді; Сүлейменнің дұғасы қабыл болып, оған ұлы нығметтер берілді.
• Табиғаттағы алып күштер де Алланың әмірімен адамға бағынышты бола алады — бұл Алланың құдіретінің шексіздігін көрсетеді.
• Алла берген нығметті мойындап, оны Оның жолында пайдалану — шүкіршіліктің белгісі.
• Пайғамбарлар да қателесіп, кейін тәубе етіп, Аллаға жалбарынады; бұл — адам баласына үлгі, үміт пен тәубенің есігі әрдайым ашық екенін білдіреді.
• Құрандағы осы сияқты қиссалар Алланың рақымы мен әділдігін, сондай-ақ Оған сенім артқан жанның ешқашан зиян шекпейтінін жеткізеді.