سورت ص — آیت 37

د معنايي کلمې:

• بَنَّاءٍ: هغه چې وداني جوړوي، معمار.
• غَوَّاصٍ: هغه چې په سمندر کې ډوبېږي، غوټه وهونکی.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل نبي سليمان عليه السلام ته لوی او بې ساری سلطنت ورکړی و، او د دې تر څنګ يې شيطانان هم د هغه تابع کړي وو، چې د هغه په امر به يې کارونه کول. په دغو شيطانانو کې ځينې ماهر معماران وو، چې بې سارې ودانۍ او ماڼۍ به يې جوړولې، او ځينې نور د سمندر غوټه وهونکي وو، چې د سمندر له ژورو څخه به يې د سليمان عليه السلام لپاره ګرانبيه ګوهرونه، مرجان او نور قيمتي شيان را ايستل. دا ټول د الله تعالی له لوري د سليمان عليه السلام لپاره ځانګړی فضل او امتياز و، چې هغه ته يې په زمکه کې دومره لويه واکمني او د مخلوقاتو پر خدمت يې مسخر کړي وو.

له دې آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• الله تعالی خپلو نبيانو او بندګانو ته دومره لوی قدرت او واک ورکولای شي، چې د هغوی تر امر لاندې به حتی شيطانان هم کار کوي؛ دا د الله تعالی د بې پايه قدرت ښکارندويي ده.
• کله چې الله تعالی يو چا ته څه ورکوي، نو هيڅ څوک يې د مخنيوي توان نه لري، او دا د الله تعالی په فضل او رحمت پورې اړه لري.
• په دې آيت کې د سليمان عليه السلام د معجزو يوه برخه بيان شوې ده، چې د هغه د نبوت او رسالت د حقانيت ښکارندويه ده.
• د دې آيت له مخې، الله تعالی انسانانو ته د کار او هڅې لارښوونه کړې، چې د دنيا په ابادۍ او د ګټورو شيانو په لاسته راوړلو کې هڅه وکړي، لکه څنګه چې سليمان عليه السلام د دې مخلوقاتو څخه په ګټورو کارونو کې استفاده کوله.