Surja Sad — Ajet 37

Kuptimi i fjalëve:

• Esh-Şejatin (الشَّيَاطِينَ): Krijesa të padukshme nga xhindët, të cilat ishin nënshtruar ndaj profetit Sulejman a.s.
• Benna' (بَنَّاءٍ): Ndërtues, ai që ndërton ndërtesa të mëdha dhe të larta.
• Gavvas (غَوَّاصٍ): Zhytës, ai që zhytet në thellësitë e detit për të nxjerrë margaritarë dhe xhevahire.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Madhëruar ia nënshtroi profetit Sulejman a.s. edhe djajtë (xhindët), të cilët punonin për të me urdhër të tij. Disa prej tyre ishin ndërtues që ndërtonin ndërtesa madhështore, fortesa dhe pallate të mrekullueshme, kurse të tjerë ishin zhytës që zhyten në thellësitë e detit dhe nxirrnin prej tij margaritarë e xhevahire të çmuara për të. Kjo ishte një dhunti e veçantë nga Allahu për robin e Tij Sulejmanin a.s., i cili kishte pushtet mbi këto krijesa dhe i përdorte ato për të mirë dhe për ndërtimin e projekteve të mëdha.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Madhëruar u jep dhunti të mëdha robërve të Tij të devotshëm, siç i dha profetit Sulejman a.s. pushtet mbi krijesat, por kjo ishte një sprovë dhe mirësi nga ana e Tij.
2. Puna dhe angazhimi në ndërtim dhe në shfrytëzimin e pasurive natyrore është diçka e lavdërueshme, kur bëhet me qëllime të mira dhe për dobinë e njerëzimit.
3. Nënshtrimi i forcave të natyrës dhe krijesave ndaj njeriut është një shenjë e madhështisë së Allahut dhe një nder që Ai ua jep atyre që i binden Atij.
4. Ky ajet na mëson se çdo pushtet dhe aftësi që zotëron njeriu është dhuratë nga Allahu, prandaj duhet ta përdorim atë në rrugën e mirësisë dhe të dobisë për njerëzimin.