Surja Sad — Ajet 76

Kuptimet e fjalëve:

• خَيْرٌ: më i mirë, më i vlefshëm.
• مِن نَّارٍ: nga zjarri.
• مِن طِينٍ: nga balta (dheu i lagësht).

Tefsiri i Ajetit:

Kur Allahu i Lartësuar e urdhëroi Iblisin që t’i bëjë sexhde Ademit, ai e kundërshtoi urdhrin me arrogancë dhe mendjemadhësi, duke thënë: "Unë jam më i mirë se ai (Ademi), sepse Ti më krijove mua nga zjarri, kurse atë e krijove nga balta." Me këtë deklaratë, Iblisi e justifikoi mosbindjen e tij duke u mbështetur në një krahasim të gabuar, duke pretenduar se zjarri është më i vlefshëm se balta, prandaj ai e konsideroi veten më të denjë se Ademi. Por ky ishte një gabim i madh, sepse vlera e një krijese nuk matet me materialin nga i cili është krijuar, por me devotshmërinë dhe bindjen ndaj Allahut. Allahu e krijoi Ademin me dorën e Tij të fuqishme dhe i dha atij nderin e madh, duke i mësuar emrat e të gjitha gjërave dhe duke i urdhëruar engjëjt t’i bëjnë sexhde atij, gjë që tregon pozitën e lartë të njeriut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mendjemadhësia dhe arroganca janë nga veset më të këqija që e largojnë robin nga rruga e Allahut, sepse ato e shtyjnë njeriun të kundërshtojë të vërtetën dhe t’i nënshtrohet vetëm dëshirave të veta.
2. Vlera e njeriut tek Allahu nuk matet me origjinën, pasurinë apo pozitën e tij, por me besimin dhe veprat e mira.
3. Njeriu duhet t’i nënshtrohet plotësisht urdhrave të Allahut, pa bërë krahasime apo arsyetime që e largojnë nga bindja, sepse urdhrat e Allahut janë të ndërtuara mbi urtësi të përsosur.
4. Ky ajet na tërheq vërejtjen që të mos e imitojmë shejtanin në arrogancën e tij, por të jemi të përulur dhe të bindur ndaj Krijuesit tonë, sepse përulësia është çelësi i suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.