Аз-Зумар сүрәсе — Аять 43

Сүзләрнең мәгънәләре:

• شُفَعَاءَ — шәфәгатьчеләр, ягъни кешеләр өчен арадашчы булучылар.
• لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا — бернәрсәгә дә ия түгелләр, һичнәрсәгә хакимиятләре юк.
• وَلَا يَعْقِلُونَ — алар акыллары белән аңламыйлар, фикер йөртә алмыйлар.

Аять тәфсире:

Әйә мөшрикләр Аллаһны калдырып, үзләренең сынымнарын шәфәгатьчеләр итеп алдылармы? Алар бу сынымнар аларны Аллаһ янында яклыйлар, алар өчен арадашчы булалар дип уйлыйлар. Әйә бу гаҗәп түгелме? Аларга әйт: «Әйә сез аларны шәфәгатьчеләр итеп аласызмы, хәтта алар сезнең өчен дә, үзләре өчен дә һичнәрсәгә ия булмасалар да, һәм алар сезнең гыйбадәтегезне аңламыйлар да?» Алар — ташлар, һәркайсы берәр нәрсәгә сәләтсез, алар сөйләшмиләр, ишетмиләр, күрмиләр, файда да китерә алмыйлар, зарар да итә алмыйлар. Алар — үле, акылсыз нәрсәләр. Шулай да сез аларны Аллаһ белән беррәттән шәфәгатьчеләр итеп тотасызмы? Бу — бөтенләй акылсызлык һәм адашу.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһтан башка шәфәгатьче эзләү — бөтенләй юкка өметләнү, чөнки аларның һичнәрсәгә хакимияте юк.
• Акыллы кеше үзенең гыйбадәтен һәм өметен бары тик Аллаһка гына юнәлтергә тиеш, чөнки Ул — ишетүче, күрүче һәм һәрнәрсәгә кадир.
• Барлык эшләрдә дә акылга таянырга кирәк; акылсыз нәрсәләргә табыну — бөек хата.
• Ислам диненең көче — акыл һәм фикер йөртүдә, ул кешеләрне ялгыш юллардан чыгарып, хак юлга күндерә.