Surah Az-Zumar — Talata 43

Katiyakang Aming ipinanaog sa iyo (O Muhammad) ang Aklat (ang Qur’an) sa Katotohanan upang (mapatnubayan) ang sangkatauhan. Siya na tumatanggap ng patnubay ay nagbibigay kapakinabangan sa kanyang sarili (kaluluwa); datapuwa’t siya na naliligaw ay nagbibigay kapinsalaan sa kanyang sarili (kaluluwa). At ikaw (o Muhammad) ay hindi isang wakil (tagapamahala, katiwala o tagapagpatupad ng kanilang ginagawa) sa kanila

Si Allah ang kumukuha ng kaluluwa (ng mga tao) sa sandali ng kanilang kamatayan, gayundin (sa kaluluwa ng mga tao) na hindi namatay sa sandali ng kanilang pagtulog. Hinahawakan Niya ang (kaluluwa) ng mga tao na ang kamatayan ay naitakda na (upang hindi na makabalik muli sa buhay, alalaong baga, sa kanyang nahihimlay na katawan), at ibinabalik Niyang muli (ang ibang kaluluwa sa kanilang katawan, alalaong baga, sa mga hindi pa nakatakdang mamatay), sa natataningan na panahon. Katotohanang naririto ang mga Tanda sa mga tao na matiim na nagmumuni-muni

Ipagbadya: “Kay Allah lamang ang pag-aangkin ng (lahat ng) pamamagitan. Sa Kanya ang pagmamay-ari ng lahat ng kapamahalaan sa kalangitan at kalupaan. Sa katapusan, sa Kanya kayong lahat ay muling ibabalik.”

At kung si Allah lamang ang binabanggit, ang puso ng mga hindi nananampalataya ay napupuno ng pagkayamot (sa Kaisahan ni Allah); datapuwa’t kung (ang ibang mga diyus-diyosan, halimbawa, ang lahat ng kanilang mga sinasamba katulad ni Hesus na anak ni Maria, Ezra, anghel, santo o santa, imahen, Jinn, pari, krus, atbp.) maliban pa sa Kanya ay nababanggit, pagmasdan, sila ay napupuspos ng kagalakan