Surat Az-Zumar — Ayat 46

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اللَّهُمَّ: Dhuh Allah, ya Allah (tetembungan kanggo nyebut Allah kanthi ngajeni lan nyuwun).
• فَاطِرَ: Kang nitahake, kang nggawe saka ora ana dadi ana (tanpa tuladha sadurunge).
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Langit-langit lan bumi.
• عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ: Kang Nguningani samubarang kang ora katon (ghaib) lan kang katon (nyata).
• تَحْكُمُ: Panjenengan kang mutusi, kang ngadili.
• يَخْتَلِفُونَ: Padha beda-beda panemu, padha pasulayan.

2) Tegese ayat iki sakabehe:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ supaya ngucapake donga marang Allah. Unine: "Dhuh Allah, Kang nitahake langit lan bumi, Kang Nguningani samubarang kang ghaib lan kang nyata, Panjenengan kang bakal mutusi antarane para kawulaningsun ing babagan kang padha dipasulayakake."

Tegese, awake dhewe iki dijak ngakoni yen mung Allah sing bisa nitahake langit lan bumi saka ora ana dadi ana, tanpa tuladha sadurunge. Allah iku Nguningani samubarang, ora ana sing bisa ndhelik saka Panjenengane, apa maneh bab-bab kang ghaib kaya isi atine manungsa, apa sing bakal kelakon ing tembe, lan liya-liyane. Kabeh iku wis cetha ana ing ngarsane Allah.

Ing dina kiamat, mung Allah sing bakal mutusi kabeh pasulayan lan pambeda panemu antarane manungsa. Ing donya iki, manungsa kerep beda-beda panemu babagan agama, babagan sapa sing bener lan sapa sing luput, babagan sapa sing bakal mlebu swarga lan sapa sing bakal mlebu neraka. Nanging ing dina kiamat, Allah bakal mbukak kabeh kanthi cetha, sapa sing bener lan sapa sing luput, sapa sing begja lan sapa sing cilaka. Ora ana sing bisa mbantah utawa ndhelikake apa-apa.

Dadi, ayat iki mulangake marang awake dhewe supaya tansah nyuwun lan ngendelake marang Allah, amarga mung Panjenengane sing Nguningani kabeh lan sing bakal mutusi kanthi adil. Awake dhewe ora perlu wedi utawa bingung banget nalika ana pasulayan, amarga kabeh bakal kabukak ing dina kiamat dening Allah sing Maha Adil.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Awake dhewe dijak supaya tansah donga lan nyuwun marang Allah kanthi nyebut asma-asmane kang becik, amarga Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Nguningani.
• Ayat iki ngelingake yen kabeh pasulayan lan pambeda panemu ing donya iki bakal ana pungkasane, yaiku ing dina kiamat, nalika Allah bakal mutusi kanthi adil.
• Awake dhewe ora perlu kuwatir banget yen ana wong sing beda panemu karo awake dhewe, amarga sing paling penting yaiku awake dhewe tansah ngupaya golek sing bener lan nyerahake kabeh marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tentrem ing ati, amarga awake dhewe ngerti yen ana Allah sing bakal mutusi kabeh kanthi adil, dadi awake dhewe ora perlu nesu-nesu utawa dendam marang wong sing beda panemu.
• Kanthi mangerteni yen Allah iku Nguningani samubarang kang ghaib lan nyata, awake dhewe dadi luwih ngati-ati ing tumindak lan luwih ikhlas ing ati, amarga ora ana sing bisa ndhelik saka Panjenengane.
• Ayat iki uga mulangake supaya awake dhewe tansah ngendelake marang Allah ing saben kahanan, amarga mung Panjenengane sing bisa menehi pituduh lan pertolongan.