سوره زمر — آیه 46

معانی کلمات:

• فاطر: آفرینندهای که موجودات را بر اساس حکمت و بدون نمونه قبلی پدید آورده است.
• غیب: آنچه از دیدگان و حواس بشر پنهان است.
• شهادت: آنچه مشهود و آشکار است.
• تحکم: داوری و فیصله دادن میان طرفین اختلاف.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به مردم بیاموز که بگویند: «بار خدایا! ای آفرینندهی آسمانها و زمین، ای کسی که از نهان و آشکار باخبری و هیچ چیز بر تو پوشیده نیست، تنها تو در روز قیامت میان بندگانت دربارهی آنچه در دنیا دربارهی تو، دینت، پیامبرانت و حق و باطل اختلاف میکردند، داوری خواهی کرد و حق را از باطل، و سعادتمند را از شقاوتمند جدا خواهی نمود.»

این دعا در حقیقت تعلیمی از سوی پروردگار به بندگان است که در هنگام اختلافها و سردرگمیها، به درگاه او پناه ببرند و با ذکر نامهای زیبا و صفات برترش، از او هدایت و داوری عادلانه بخواهند. چرا که او به همهی امور آگاه است و حکم او بر اساس علم کامل و عدالت مطلق است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که در برابر اختلافات و نزاعها، به جای تکیه بر قدرت یا نظر شخصی، به خداوند پناه ببریم و از او داوری عادلانه بخواهیم؛ زیرا او تنها کسی است که از همهی جوانب امور آگاه است.
• شناخت خداوند به نامهای «فاطر»، «عالم الغیب و الشهادة» و «حکم» دل انسان را آرام میکند و ایمان را در قلب تقویت مینماید؛ چرا که میدانیم پروردگاری داریم که آفرینندهی همه چیز است و هیچ چیز از علم او پنهان نیست.
• این آیه نشان میدهد که دین اسلام دین توحید خالص است و به پیروان خود میآموزد که در تمام امور، حتی در دعا، خداوند را با صفات برترش بشناسند و او را به یگانگی بخوانند.
• یادآوری داوری نهایی خداوند در روز قیامت، انسان را به رعایت عدالت و پرهیز از اختلافات بیاساس در دنیا ترغیب میکند و او را به سوی وحدت و همدلی در مسیر حق سوق میدهد.