Сураи Аз-Зумар Оят 50 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ин сухане буд, ки пешиниёнашон ҳам мегуфтанд, вале ҳар чӣ…

Аз-Зумар · 50/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зумар

قَدْ قَالَهَا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ۝٥٠

🔤 Transliteration

Qad qaalahul lazeena min qablihim famaaa aghnaa `anhum maa kaanoo yaksiboon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ин сухане буд, ки пешиниёнашон ҳам мегуфтанд, вале ҳар чӣ ҷамъ оварда буданд, ба ҳолашон нафъ накард.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «قَدْ قَالَهَا»: яъне ин суханро гуфтанд.

— «الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ»: касоне, ки пеш аз онҳо буданд, яъне умматҳои гузаштаи такзибкунанда.

— «فَمَا أَغْنَىٰ»: пас фоида набахшид ва нараҳонид.

— «مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ»: он чизе ки онҳо ба даст меоварданд аз молу сарват ва мақому манзалат.

Тафсири оят:

Ин суханони кофирон — ки мегуфтанд молу сарвати мо аз донишу кӯшиши худи мост ва мо азоб намешавем — пеш аз онҳо низ умматҳои гузашта гуфта буданд. Қорун низ чунин гуфт, ки молро ба сабаби дониши худ ба даст овардаам. Аммо вақте азоби Худо бар онҳо фуруд омад, на молу сарваташон ва на фарзанду манзалаташон ҳеҷ фоидае набахшид ва онҳоро аз азоб нараҳонид. Ҳамин тавр, он чиро ки онҳо дар дунё ба даст меоварданд ва ба онҳо такя мекарданд, дар рӯзи сахтӣ ба ҳолашон нарасид.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

— Инсон набояд ба молу сарват ва мақому манзалати дунёӣ такя кунад, зеро инҳо ӯро аз азоби Худо наҷот дода наметавонанд.

— Таърихи умматҳои гузашта ибрат аст барои мо; такрор кардани хатои онҳо боиси ҳалокат мегардад.

— Қуръон моро ба андеша ва тафаккур даъват мекунад, то аз саргузашти пешиниён панд гирем.

— Ҳақиқати аслӣ он аст, ки ҳама чиз ба дасти Худост ва танҳо Ӯст, ки метавонад инсонро дар рӯзҳои сахтӣ ёрӣ диҳад.

— Ин оят дилҳоро ба сӯи тавба ва бозгашт ба сӯи Худо мекашад ва моро ба некӣ ва ростӣ тарғиб мекунад.

📜 Оят 48-52 — Сураи Аз-Зумар

48وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Ҷазои бади амалҳое, ки мекарданд, барояшон ошкор шуд ва он чӣ масхарааш мекарданд, гирдорирдашонро бигирифт.

49فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Чун одамиро ранҷе расад, Моро мехонад ва чун аз ҷониби худ неъмате арзонияш дорем, гӯяд: «Ба сабаби доноиям ин неъматро ба ман додаанд». Ин озмоише бошад, вале бештаринашон намедонанд.

50قَدْ قَالَهَا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ

Ин сухане буд, ки пешиниёнашон ҳам мегуфтанд, вале ҳар чӣ ҷамъ оварда буданд, ба ҳолашон нафъ накард.

51فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا ۚ وَالَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هَٰؤُلَاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَمَا هُم بِمُعْجِزِينَ

Уқубати амалҳояшон домангирашон шуд. Ва аз ин миён ба онҳо, ки роҳи куфр пеш гирифтаанд, уқубати амалҳояшон хоҳад расид ва наметавонанд аз Мо бигурезанд.

52أَوَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

Оё ҳанӯз надонистаанд, ки Худост, ки рӯзии ҳар касро, ки бихоҳад афзун месозад ё тангрӯзиаш мекунад? Ва дар ин худ ибратҳост барои мардуме ки имон меоваранд.

← Оят 49 📖 Аз-Зумар Оят 51 →

Аз-ЗумарФеҳристи Қуръон

75Оят

MeccanRevelation

50Оят

Тарҷума — Аз-Зумар 50

Сураи Аз-Зумар Оят 50 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ин сухане буд, ки пешиниёнашон ҳам мегуфтанд, вале ҳар чӣ…

Сураи Оят 50/75 — Сураи Аз-Зумар الزمر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зумар Гӯш кун, Сураи Аз-Зумар Тарҷума, Сураи Аз-Зумар mp3, Сураи Аз-Зумар pdf. Оят 48–52. Ба Тоҷикӣ: Русский.