Suurah Az-Zumar — Aayad 50

Macnada Erayada:

• قَدْ قَالَهَا: Horey ayay u yidhaahdeen hadalkaan.
• الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ: Ummadihii hore ee beeniyay xaqa, sida Qaaruun iyo kuwa la midka ah.
• فَمَا أَغْنَى: Waxba uma tarin, mana ka celin.
• مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ: Waxay kasbanayeen oo ah xoolo, maal, carruur, iyo maamuus.

Tafsiirka:

Hadalkan ah "waxaan helay xoolahan oo dhan waxgarasho iyo aqoon aan leeyahay darteed" ma aha hadal cusub oo ay yimaadeen gaaladan Quraysh, ee waxay horey u yidhaahdeen ummado badan oo iyagana xoolo iyo maal heystay. Waxaa ka mid ahaa Qaaruun oo ahaa nin hodan ah oo la dhex noolaa Muuse (CS), isagoo yidhi: "Waxaan helay waxan oo dhan aqoon iga agta ah." Markaasay xoolihiisii iyo wixii uu kasbanayay waxba ugama tarin markii cadaabkii Eebe u yimid, wayna ku halligmeen. Sidaas oo kale, waxa xoolaha iyo maalka ku kibirka iyo isla-weynida ku dhisan, waxba ugama taraan saacadda dhibka iyo cadaabka, waayo Eebe waa kan wax walba leh, isagaa siiya isagaana qaada.

Faa'iidooyin laga dhigan karo aayaddan:

1. Kibirku waa halis weyn: Qofkii ku kibirta xoolaha iyo maalka, wuxuu raacayaa waddada ummadihii hore ee Eebe halaagay, isla markaana wuxuu isu dhigayaa meel aan badbaado lahayn.
2. Xooluhu ma badbaadin karaan: Maalka iyo maamuusku ma celin karaan cadaabka Eebe, marka dadku aaminaan inay ku badbaadi karaan waxay kasbadeen, waa khuraaf iyo been.
3. Dhawridda niyadda: Waa in qofku ku xidhaa niyaddiisa Eebe oo kaliya, oo uu ogaado in nicmada kasta ay ka timid Eebe, ee uusan ku faanin waxa uu heysto.
4. Cashar taariikheed: Qisadii Qaaruun iyo kuwa la midka ah waxay ina baraysaa in xoolaha ayan yareyn karin caddaaladda Eebe, waana in aan ka fiirsano sidii ay noqon lahayd cawaaqibka kuwa isla-weynida badan.
5. Tawxiidka iyo khushuuca: Aayadani waxay ku boorrinaysaa in qofku Eebe kaliya caabudo, isla markaana uu ka fogaado isku-halleyn xoolaha iyo waxa uu kasbanayo, maxaa yeelay Eebe unbaa wax walba leh.