Surja Ez-Zumer — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• "Hedānī" (مَا هَدَانِي): të më kishte udhëzuar, të më kishte dhënë sukses dhe drejtim në rrugën e drejtë.
• "El-Muttekīn" (الْمُتَّقِينَ): ata që i frikësohen Allahut, që i ruhen mëkatit dhe i përmbahen urdhërave të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar përmend një nga justifikimet që njeriu mund të sjellë në Ditën e Kiametit, kur i vjen pendimi dhe dëshiron të kthehet pas, por tashmë është vonë. Ai thotë: "O Zot, sikur Ti të më kishje udhëzuar në rrugën e drejtë, unë do të isha nga ata që të frikësohen Ty dhe i ruhen mëkatit."

Ky është një pretendim i kotë, sepse Allahu ia ka bërë të qartë rrugën e drejtë çdo njeriu, ia ka dhënë arsyen dhe vullnetin e lirë, dhe ia ka dërguar të dërguarit me libra qiellorë. Pra, udhëzimi i vërtetë është në dorën e njeriut, duke përdorur arsyen dhe duke ndjekur udhëzimin e pejgamberëve. Ai që e humb rrugën, e humb atë për shkak të zgjedhjes së tij të keqe dhe mosbindjes, e jo sepse Allahu nuk e ka udhëzuar. Allahu i Lartësuar ia ka bërë të qartë të vërtetën, por njeriu është ai që zgjedh rrugën e gabuar.

Ky justifikim me "kader" (caktimin hyjnor) nuk do të pranohet në Ditën e Kiametit, sepse Allahu ia ka dhënë njeriut lirinë e zgjedhjes dhe ia ka treguar rrugën e mirë dhe të keqen. Ai që zgjedh të keqen, nuk mund të fajësojë tjetrin për zgjedhjen e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu nuk duhet të përdorë "kaderin" si justifikim për mosbindjen e tij, sepse Allahu ia ka dhënë arsyen dhe vullnetin e lirë për të zgjedhur.
2. Pendimi duhet bërë në kohën e duhur, para se të vijë vdekja apo Dita e Kiametit, sepse pendimi pasi të jetë vonë nuk pranohet.
3. Ajeti na mëson se udhëzimi i vërtetë është ai që ndjek rrugën e pejgamberëve dhe librat qiellorë, dhe se Allahu ia ka bërë të qartë këtë rrugë çdo njeriu.
4. Duhet të nxitojmë drejt veprave të mira dhe të mos shtyjmë pendimin, sepse askush nuk e di se kur do t'i vijë fundi.
5. Ajeti na bën thirrje që të jemi nga të devotshmit (muttekîn), duke iu frikësuar Allahut në fshehtësi dhe haptazi, dhe duke iu përmbajtur urdhërave të Tij e duke iu larguar ndalesave të Tij.