Surat Az-Zumar — Ayat 57

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَوْ تَقُولَ : utawa dheweke ngomong (yaiku manungsa ing dina kiamat).
• لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي : saupama Allah paring pituduh marang aku.
• لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ : mesthi aku kalebu wong-wong kang padha taqwa.

2) Tegesing ayat:

Ing dina kiamat, manungsa kang ora gelem manut marang pituduhe Allah bakal golek alesan kanggo mbela awake dhewe. Salah sijine alesan kang bakal diucapake yaiku: "Saupama Allah paring pituduh marang aku ing donya biyen, mesthi aku kalebu wong-wong kang taqwa, yaiku wong kang padha nindakake dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane."

Tetembungan iki nuduhake yen wong kasebut nganggep awake dhewe ora salah, lan nyalahake takdir utawa kahanan. Nanging alesan iki ora bisa ditampa, amarga sakjatine pituduh saka Allah wis teka lumantar para nabi lan rasul, sarta wis cetha ing kitab-kitab suci. Mula, alesan kasebut mung dadi pambela kang ora ana gunane ing ngarsane Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora nggolek alesan lan ora nyalahake takdir kanggo mbela awake dhewe saka kaluputan.
• Pituduh saka Allah iku wis teka kanthi cetha lumantar para nabi, rasul, lan kitab-kitab suci. Mula, manungsa ora bisa ngaku yen ora tau diwenehi pituduh.
• Wong kang kepengin dadi wong kang taqwa kudu gelem mbukak ati lan nampa pituduh saka Allah, sarta ora mung ngenteni tekan dina kiamat arep golek alesan.
• Ayat iki ngajak kita supaya enggal-enggal manut marang dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane, amarga kesempatan urip ing donya iki mung sepisan lan ora bisa dibaleni.
• Islam mulangake yen saben wong duwe pilihan lan tanggung jawab marang tumindake dhewe. Mula, aja nganti kita kalebu wong kang golek alesan ing dina kiamat, nanging kudu dadi wong kang taqwa wiwit saiki.