Suurah An-Nisaa — Aayad 122

Macnada Erayada:

• Al-Saalihaat: Camalka wanaagsan ee la jecel yahay oo ku habboon Shareecada.
• Khālidiin: Ku waarid, aan dhimanayn oo aan bixi doonin.
• Wa’dallaahi haqqaa: Ballan ka yimid Eebe oo xaq ah, oo aan laga baxsan karin.
• Aṣdaqu qiilaa: Ka run badan hadal iyo ballan.

Tafsiirka:

Kuwa rumeeyay Eebe kaligiis, oo ay ku dheehantahay qalbigooda iimaan xaq ah, waxayna raaciyeen iimaankaas camal wanaagsan oo ay ku raalli galinayaan Eebe, kuwaas waxaan ku gelinaynaa Jannooyin ay dareeri doonaan webiyo hoostooda, iyagoo ku waaraya dhexdeeda waligood, mana ay ka bixi doonaan. Tani waa ballan Eebe oo xaq ah, oo uu uga yaboohay addoomadiisa mu'miniinta ah. Ma jiro cid ka run badan Eebe hadal iyo ballan, maxaa yeelay Eebe waa kan aan ballanka ku beenin, mana jiro wax ka weyn runtiisa.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Iimaanka iyo camalka wanaagsan waa sababta ugu weyn ee gelida Jannada, mana ku filna iimaan keligiis ee waa in lagu weheliyaa camal fiican.
2. Jannada waxay leedahay niimo joogto ah oo aan dhammaanayn, taasoo ku tusinaysa naxariista Eebe ee aan xadka lahayn.
3. Ballanka Eebe waa xaq sugan, oo aan la iska weydiin karin, sidaas darteed Muslimku waa inuu ku kalsoonaadaa yabooha Eebe oo uu ka rajaystaa wanaaggiisa.
4. Aayadani waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku dadaalaan camal fiican, iyagoo ogaaday in abaalka Eebe uu yahay mid weyn oo aan la qiyaasi karin, taasoo u adkaynaysa jidka toosan.