Surja En-Nisa — Ajet 136

Kuptimet e fjalëve:

• "Aminu" në fillim të vargut do të thotë: qëndroni të vendosur dhe të qëndrueshëm në besimin tuaj, duke e përforcuar atë vazhdimisht.
• "El-Kitab" në rastin e parë i referohet Kuranit, kurse në rastin e dytë i referohet të gjitha librave të shpallura më parë.
• "Dallal" (ضلال) do të thotë largim nga rruga e drejtë dhe humbje e qëllimit.

Tefsiri i vargut:

O ju që keni besuar! Qëndroni të vendosur në besimin tuaj ndaj Allahut dhe ndaj të Dërguarit të Tij Muhammedit (paqja qoftë mbi të), dhe ndaj Kuranit që Ai ia zbriti atij, si dhe ndaj të gjitha librave që Allahu i zbriti para tij. Ky varg i fton besimtarët që ta përforcojnë imanin e tyre me vepra dhe bindje të plotë, duke mos u kënaqur vetëm me fjalë. Ai që mohon Allahun, engjëjt e Tij të nderuar, librat e Tij të shpallura për udhëzimin e njerëzimit, të dërguarit e Tij të zgjedhur për të përcjellë mesazhin hyjnor, dhe Ditën e Fundit në të cilën njerëzit do të ringjallen për llogari dhe gjykim, ai me të vërtetë ka dalë nga feja dhe ka humbur në një humbje të madhe, duke u larguar shumë nga rruga e drejtë.

Ky varg, ndonëse fillimisht u drejtohet besimtarëve nga ithtarët e librit, ai përfshin të gjithë muslimanët në përgjithësi, duke i nxitur ata që ta ruajnë dhe ta thellojnë besimin e tyre, sepse imani nuk është një gjendje statike, por një realitet që duhet ushqyer dhe përforcuar vazhdimisht.

Përfitimet nga ky varg:

1. Imani kërkon qëndrueshmëri dhe përforcim të vazhdueshëm, sepse zemra e besimtarit ka nevojë për freskim të vazhdueshëm të besimit.
2. Besimi në Allahun, engjëjt, librat, të dërguarit dhe Ditën e Fundit është një tërësi e pandashme; mohimi i njërit prej tyre është mohim i të gjithë imanit.
3. Besimi në të gjithë të dërguarit dhe librat pa dallim është shenjë e drejtësisë së Islamit, i cili nderon të gjithë profetët dhe shpalljet e mëparshme.
4. Ky varg na mëson se largimi nga besimi i vërtetë nuk është thjesht një gabim i vogël, por një humbje e madhe që e largon njeriun nga e vërteta në një distancë të jashtëzakonshme.
5. Islami e bën besimin një çështje të gjallë dhe dinamike, duke e nxitur muslimanin që vazhdimisht të kërkojë afrim me Allahun përmes bindjes dhe veprave të mira.