ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 136

የቃላት ፍች፡-

• «آمِنُوا» (አሚኑ)፡- እመኑ፣ በእምነት ላይ ጽኑዓን ሁኑ ማለት ነው።
• «الْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ»፡- ቁርኣን ማለት ነው።
• «الْكِتَابِ الَّذِي أَنزَلَ مِن قَبْلُ»፡- ከዚህ በፊት በመልእክተኞች ላይ የተወረዱትን መጻሕፍት ሁሉ ያመለክታል።
• «ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا»፡- ከቀጥታው መንገድ በጣም የራቀ መሳሳት ሳሳተ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ እነዚያን ያመኑትን ሰዎች በእምነታቸው ላይ እንዲጸኑና እምነታቸውን እንዲያጠናክሩ ያዛል። ትክክለኛው እምነት በአላህ፣ በመልእክተኛው ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም)፣ በቁርኣን እና ከዚህ በፊት በመልእክተኞች ላይ በተወረዱት መጻሕፍት ሁሉ ማመንን ያካትታል። ይህ ጥሪ በተለይ የመጽሐፉን ሰዎች (አይሁድና ክርስቲያኖች) ያነጣጠረ ሲሆን፣ በሙሳና በዒሳ (ሰላም በነሱ ላይ) ያመኑ ቢሆንም በሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እና በቁርኣን እንዲያምኑ ይጠይቃል።

ከዚያም አላህ ከእነዚህ ነገሮች በአንዱ እንኳን የካደ ሰው ከእምነት ወጥቶ ከቀጥታው መንገድ በጣም የራቀ መሆኑን ያስጠነቅቃል። በአላህ፣ በመላእክቱ፣ በመጻሕፍቱ፣ በመልእክተኞቹ ወይም በመጨረሻው ቀን ማመንን የተወ ሰው ከእውነት መንገድ ተሳስቶ በጣም ሩቅ በሆነ ጥፋት ውስጥ ይገኛል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. እምነት በአላህና በመልእክተኛው ብቻ የሚወሰን አይደለም፤ ከመጻሕፍቱ፣ ከመላእክቱና ከመጨረሻው ቀን ጋር የተሟላ እምነት መሆን አለበት።
2. እምነት በልብ ውስጥ የሚጨምርና የሚጠናከር ነገር ነው፤ ሙስሊም ሁልጊዜ እምነቱን በእውቀትና በመልካም ሥራ ማደግ ይጠበቅበታል።
3. በሁሉም የአላህ መልእክተኞችና መጻሕፍት ማመን የእምነት መሠረታዊ ክፍል ነው፤ በአንዳንዶቹ ብቻ አመነ በሌሎቹ ካላመነ እምነቱ የተሟላ አይሆንም።
4. ከእነዚህ መሠረታዊ ነገሮች በአንዱ መካድ ወደ ጥልቅ ጥፋትና ከእውነት ወደ ሩቅ መራቅ ያደርሳል፤ ይህ ደግሞ የእምነትን ታላቅ ጠቀሜታ ያሳያል።
5. አላህ ለሰዎች ሁሉ የመጨረሻውን መልእክተኛ ሙሐመድን (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እና የመጨረሻውን መጽሐፍ ቁርኣንን በመላክ ምሕረቱን አሟልቶልናል፤ ይህም የአላህን ፍቅርና እንክብካቤ ለባሮቹ ያሳያል።