Ан-Ниса · 136/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا ۝١٣٦
Yaaa aiyuhal lazeena aamanooo aaminoo billaahi wa Rasoolihee wal Kitaabil lazee nazzala `alaa Rasoolihee wal Kitaabil lazeee anzala min qabl; wa mai yakfur billaahi wa Malaaa`ikatihee wa Kutubihee wa Rusulihee wal Yawmil Aakhiri faqad dalla dalaalam ba`eedaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Эй касоне, ки имон овардаед, ба Худову паёмбараш ва ин китоб, ки бар паёмбараш нозил карда ва он китоб, ки пеш аз он нозил карда, ба ҳақиқат имон биёваред. Ва ҳар кӣ ба Худову фариштагонаш ва китобҳояш ва паёмбаронаш ва ба рӯзи қиёмат кофир шавад, сахт дар гумроҳӣ афтодааст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

— «Омaнӯ»: имон овардан, яъне тасдиқ кардан бо дил ва қабул кардан бо забон ва амал кардан бо аъзо.

— «Китоб»: дар ин ҷо мақсуд Қуръони Карим ва китобҳои осмонӣ мебошад.

— «Залалан баъидан»: гумроҳии дур аз роҳи рост, яъне аз ҳақиқат хеле дур шудан.

  1. Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Аллоҳ ва Расули Ӯ имон овардаед, бар имон ва тасдиқи худ устувор бошед. Ба Аллоҳи Таоло ва ба Расули Ӯ Муҳаммад (с) имон оваред ва ба Қуръоне, ки бар Расули Ӯ нозил шудааст, бовар кунед ва ба китобҳое, ки пеш аз ин бар паёмбарони гузашта фурӯ фиристода шудаанд, низ имон дошта бошед. Ҳамаи ин китобҳо аз ҷониби Аллоҳ барои ҳидояти мардум нозил шудаанд.

Ҳар кас ба Аллоҳ, ба фариштагони Ӯ, ба китобҳои Ӯ, ба паёмбарони Ӯ ва ба рӯзи қиёмат кофир шавад, яъне яке аз ин усулро инкор кунад, пас ӯ аз роҳи рост ба гумроҳии бузург ва дур рафтааст. Чунин шахс аз ҳақиқат ва ҳидоят хеле дур шудааст ва аз роҳи дуруст берун рафтааст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ин оят ба мӯъминон даъват мекунад, ки дар имон устувор бошанд ва ҳамеша онро таҷдид кунанд, зеро имон неъмати бузургест, ки бояд ҳифз шавад.

— Ислом дини ҳамаи паёмбарон аст; имон ба ҳамаи китобҳои осмонӣ ва паёмбарон қисми асосии имон мебошад. Ин ваҳдати рисолатро нишон медиҳад ва дилҳоро ба ҳам наздик мекунад.

— Оят огоҳӣ медиҳад, ки инкор кардани яке аз рукнҳои имон боиси гумроҳии дур мешавад, бинобар ин инсон бояд эҳтиёткор бошад ва дар омӯхтани ақидаи дуруст кӯшиш кунад.

— Қуръон китобест, ки барои ҳидояти башар нозил шудааст; пайравӣ аз он сабаби наҷот ва саодат дар дунё ва охират мегардад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки имон танҳо дар дил нест, балки бояд дар амал ва зиндагӣ низ зоҳир шавад ва ҳамеша ба сӯи некӣ ва ростӣ ҳидоят кунад.



📜 Оят 134-138 — Сураи Ан-Ниса

134مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا
Ҳар кас, ки савоби инҷаҳониро металабад, бидонад, ки савоби инҷаҳониву онҷаҳонӣ дар назди Худост. Ва Ӯ шунаво ва биност!
135۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ ۚ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَىٰ أَن تَعْدِلُوا ۚ وَإِن تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
Эй касоне, ки имон овардаед, ба адолат фармонраво бошед ва барои Худо шоҳидӣ диҳед, ҳарчанд ба зиёни худ ё падару модар ё хешовандони шумо — чӣ тавонгар ва чӣ дарвеш бошад. Зеро Худо ба он ду сазовортар аст. Пас ба ҳавои нафс паправӣ макунед, то аз шаҳодати ҳақ рӯй гардонед. Чӣ забонбозӣ кунед ё аз он рӯй тобед, Худо ба ҳар чӣ мекунед, огоҳ аст!
136يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا
Эй касоне, ки имон овардаед, ба Худову паёмбараш ва ин китоб, ки бар паёмбараш нозил карда ва он китоб, ки пеш аз он нозил карда, ба ҳақиқат имон биёваред. Ва ҳар кӣ ба Худову фариштагонаш ва китобҳояш ва паёмбаронаш ва ба рӯзи қиёмат кофир шавад, сахт дар гумроҳӣ афтодааст.
137إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا
Албатта Худованд ононро, ки имон овардаанд, сипас кофир шуданд ва боз имон оварданд, сипас кофир шуданд ва ба куфри хеш афзуданд, нахоҳад бахшид ва ба роҳи рост ҳидоят нахоҳад кард.
138بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
Мунофиқонро хабар деҳ, ки азобе дардовар барояшон омода шудаст,
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
136Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 136

Сураи Ан-Ниса Оят 136 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, ба Худову паёмбараш ва ин…

Сураи Оят 136/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 134–138. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Thursday, October 1, 2026

Don't forget us in your sincere prayers