Sura An-Nisa — Werset 163

Znaczenie wybranych słów:

• Al-A sbāt (الأسباط) – odnosi się do proroków pochodzących z dwunastu pokoleń (plemion) synów Jakuba (pokój z nim).
• Az-Zabūr (زبور) – księga objawiona prorokowi Dawidowi (pokój z nim), zawierająca psalmy i mądrości.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten szlachetny werset jest odpowiedzią Boga dla tych, którzy kwestionowali posłannictwo Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) i domagali się od niego cudów lub zsyłania ksiąg z nieba. Bóg Wszechmogący oznajmia, że objawienie, które zesłał na Swojego Proroka Mahometa, nie jest niczym nowym ani wyjątkowym w historii posłannictw. Jest to ta sama forma natchnienia (wahju), którą Bóg przekazywał Swoim wybranym posłańcom od początku dziejów.

Bóg objawił Swoją wolę Noemu (pokój z nim), który był pierwszym posłańcem wysłanym do mieszkańców ziemi po potopie, oraz wszystkim prorokom, którzy przyszli po nim. Następnie Bóg wymienia z imienia grupę wybitnych proroków, aby podkreślić ciągłość i jedność tego boskiego posłannictwa: Abrahama – przyjaciela Boga (chalil), jego synów – Ismaela i Izaaka, Jakuba – syna Izaaka, oraz proroków wywodzących się z pokoleń synów Jakuba (al-asbāt). Wśród nich wymienieni są również: Jezus (Isa), syn Marii, Hiob (Ajub), Jonasz (Junus) – syn Matta, Aaron (Harun) – brat Mojżesza, oraz Salomon (Sulajman) – syn Dawida. Bóg wspomina także, że obdarzył Dawida (pokój z nim) księgą Az-Zabur, która była zbiorem natchnionych psalmów i pouczeń.

Ten werset ma na celu pocieszenie Proroka Mahometa i utwierdzenie go w prawdziwości jego misji, a także odpowiedź tym, którzy zarzucali mu, że jest nowym posłańcem bez precedensu. Bóg podkreśla, że wszyscy ci prorocy otrzymali objawienie od tego samego Boga, z tym samym zasadniczym przesłaniem – czystym monoteizmem i wezwaniem do oddawania czci wyłącznie Jemu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedność przesłania proroków – wszyscy posłańcy od Noego do Mahometa (niech będzie z nimi pokój) głosili tę samą prawdę: jedność Boga i posłuszeństwo Jego przykazaniom. To umacnia wiarę muzułmanina w to, że islam jest kontynuacją i dopełnieniem wszystkich wcześniejszych objawień.
2. Pocieszenie i wsparcie dla wierzących – gdy spotykają się z odrzuceniem lub sprzeciwem, powinni pamiętać, że wszyscy prorocy przechodzili przez podobne trudności, a mimo to wytrwali w swoim posłannictwie. To uczy cierpliwości i wytrwałości.
3. Godność i szacunek dla wszystkich proroków – muzułmanin wierzy we wszystkich wysłanników Boga i nie czyni różnic między nimi w kwestii wiary w ich posłannictwo. To kształtuje postawę tolerancji i szacunku wobec wspólnego dziedzictwa prorockiego.
4. Dowód na prawdziwość objawienia Koranu – skoro Bóg objawiał Swoim prorokom w przeszłości, to objawienie Koranu Prorokowi Mahometowi jest logiczną kontynuacją tego samego boskiego procesu, co potwierdza autentyczność jego misji.
5. Zachęta do poznawania historii proroków – werset ten otwiera drzwi do zgłębiania życiorysów tych wielkich ludzi, aby czerpać z nich lekcje i wzorce do naśladowania w codziennym życiu.