Niso surasi — Oyat 42

يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّىٰ بِهِمُ الْأَرْضُ وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا

Қалималар маънолари:

• يَوَدُّ — орзу қилади, истайди.
• لَوْ تُسَوَّىٰ بِهِمُ الْأَرْضُ — улар билан ер бир хил (тенг) бўлишини, яъни ерга кўмилиб, тупроққа айланиб, қайта тирилмасликни орзу қилади.
• لَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا — Аллоҳдан бирон гапни яшира олмайдилар.

Тафсир:

Қиёмат куни келганида, ўша даҳшатли ҳолатда кофир бўлган ва Расулга итоат қилмаган, унга хилоф иш қилган кимсалар ер билан бир хил бўлиб, тупроққа айланиб кетишни, қайта тирилмасликни орзу қиладилар. Улар ўзларининг бу орзуларини шундай оғир азоб ва уятни кўрганлари учун қиладиларки, ҳатто тупроқ бўлиш улар учун азобдан енгилроқдир.

Аммо улар бу орзулари билан ҳам Аллоҳдан бирон нарсани яшира олмайдилар. Чунки ўша кунда Аллоҳ таоло уларнинг оғизларини муҳрлаб қўяди, сўнг уларнинг қўл-оёқлари ва бошқа аъзолари гувоҳлик бериб, уларнинг дунёда қилган куфр ва гуноҳларини айтиб беради. Шунда улар ҳеч қандай ёлғон гапира олмайдилар ва ҳеч нарсани яшира олмайдилар.

Фойдалар:

• Қиёмат кунининг даҳшати шунчалик оғирки, кофирлар ўша кунда ҳатто йўқ бўлиб кетишни, тупроққа айланишни орзу қиладилар. Бу мўмин киши учун ибратдир — ўша кунга тайёргарлик кўриш, яхши амаллар қилиш лозим.
• Аллоҳ таоло ҳеч нарсани билмай қолмайди ва бандаларининг барча сирларини билади. Шунинг учун инсон ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳдан уялиб, гуноҳлардан сақланиши керак.
• Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга итоат қилиш — нажот йўлидир. У зотга итоатсизлик қилганлар охиратда шундай оғир ҳолатга тушадиларки, улар тупроқ бўлишни орзу қиладилар.
• Инсоннинг аъзолари ҳам гувоҳлик берадиган бўлади. Демак, ҳар бир аъзони Аллоҳ рози бўладиган ишларда ишлатиш лозим, чунки улар қиёматда бизга қарши гувоҳлик беради.