Surja En-Nisa — Ajet 50

Kuptimet e fjalëve:

• يَفْتَرُونَ – shpifin, trillojnë gënjeshtra.
• إِثْمًا مُّبِينًا – mëkat të qartë e të dukshëm.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber, shiko me habi se si ata (jehuditë dhe hipokritët) shpifin gënjeshtra ndaj Allahut, duke ia atribuar Atij atë që nuk i takon, siç është thënia e tyre se Allahu i ka urdhëruar ata t'i bëjnë haram disa gjëra që Ai i ka lejuar, ose duke lavdëruar veten e tyre se janë të pastër dhe të udhëzuar, ndërsa në realitet janë në rrugë të humbur. Ata e ndryshojnë Librin e Allahut dhe ia veshin Atij thënie që Ai nuk i ka thënë kurrë. E mjafton kjo shpifje dhe trillim si mëkat i qartë dhe i dukshëm, që dëshmon për humbjen e tyre dhe për prishjen e besimit të tyre, sepse askush nuk guxon të shpifë kundër Allahut, përveç atij që ka zemër të sëmurë dhe besim të prishur.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se shpifja ndaj Allahut është prej mëkateve më të mëdha dhe më të qarta, dhe se ai që e bën këtë, dëshmon për veten e tij se është në rrugë të humbur.
• Ajeti na mëson se muslimani duhet të jetë i kujdesshëm në fjalët e tij dhe të mos thotë për Allahun asgjë pa dije, sepse Allahu është i pastër nga çdo gjë që nuk i takon.
• Na bën të ditur se lavdërimi i vetvetes dhe pretendimi për pastërti pa bazë nga Libri i Allahut dhe Suneti i Pejgamberit ﷺ, është prej rrugëve që të çojnë në shpifje ndaj Allahut.
• Ajeti na nxit që t'i përmbahemi të vërtetës dhe të jemi të sinqertë në thëniet tona, sepse gënjeshtra ndaj Allahut është fillimi i çdo të keqeje dhe dëshmi e qartë e humbjes.
• Na mëson se çdo gjë që bie ndesh me Librin e Allahut dhe Sunetin e Pejgamberit ﷺ, është e refuzuar dhe e pavlefshme, edhe nëse e thotë dikush që e paraqet veten si të devotshëm.