ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 50

ความหมายของคำสำคัญ:

• يَفْتَرُونَ (ยัฟตะรูน) หมายถึง การกุเรื่องขึ้นเอง การกล่าวหาโดยปราศจากความจริง หรือการปั้นแต่งคำเท็จขึ้น
• إِثْمًا مُبِينًا (อิษมัม มุบีนัน) หมายถึง บาปที่ชัดแจ้ง ประจักษ์แจ้ง ไม่มีความคลุมเครือ

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านเราะสูล จงพิจารณาดูด้วยความประหลาดใจเถิดว่า พวกเขากุความเท็จขึ้นต่ออัลลอฮ์ได้อย่างไร? พวกเขาอ้างว่าตนเองบริสุทธิ์ไร้บาป ทั้งที่พวกเขารู้ดีว่าตนเองกำลังกล่าวเท็จ พวกเขาบิดเบือนคัมภีร์ของอัลลอฮ์ เปลี่ยนแปลงบทบัญญัติของพระองค์ และกล่าวอ้างถึงสิ่งที่พระองค์มิได้ทรงประทานลงมาให้แก่พวกเขา

พวกเขาประกาศความบริสุทธิ์ให้แก่ตนเอง ทั้งที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รอบรู้ในความจริงทั้งหมด พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง พวกเขากล่าวหาว่าพระองค์ทรงรักพวกเขาเป็นพิเศษ และอ้างว่าพวกเขาจะไม่ถูกลงโทษในไฟนรก เว้นแต่เพียงไม่กี่วันเท่านั้น ทั้งหมดนี้คือการกุความเท็จต่ออัลลอฮ์อย่างชัดแจ้ง

และการที่พวกเขากุความเท็จต่ออัลลอฮ์นี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นบาปอันใหญ่หลวงที่ชัดแจ้ง เผยให้เห็นถึงความวิปริตบิดเบือนในความเชื่อของพวกเขา และพิสูจน์ว่าพวกเขาอยู่ในหนทางที่หลงผิดอย่างแท้จริง ไม่มีความคลุมเครือในความผิดของพวกเขาอีกต่อไป

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ไม่ว่าจะในรูปแบบใดก็ตาม ถือเป็นบาปมหันต์ที่ชัดแจ้งที่สุดประการหนึ่ง เพราะเป็นการกล่าวหาพระผู้เป็นเจ้าโดยปราศจากความรู้ และเป็นการบิดเบือนศาสนาของพระองค์
2. การสรรเสริญตนเองและอ้างความบริสุทธิ์ให้แก่ตนเองโดยปราศจากหลักฐานที่ถูกต้อง เป็นลักษณะของพวกมุนาฟิกและผู้ที่หลงผิด ซึ่งเราควรหลีกเลี่ยงและหันไปพึ่งพาความเมตตาของอัลลอฮ์แทน
3. อัลลอฮ์ทรงเปิดโปงความเท็จของพวกเขาให้ประจักษ์แก่ศาสนทูตของพระองค์และแก่บรรดาผู้ศรัทธา เพื่อเป็นบทเรียนว่า ความจริงย่อมปรากฏเสมอ และความเท็จย่อมถูกทำลาย
4. การที่เรายึดมั่นในความซื่อสัตย์และการไม่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์และต่อผู้คน ถือเป็นคุณธรรมสูงสุดที่นำไปสู่ความโปรดปรานของพระองค์ และทำให้สังคมมุสลิมเข้มแข็งด้วยความไว้วางใจซึ่งกันและกัน
5. บทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับเรา คือ การระมัดระวังมิให้กล่าวถึงอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้ ไม่ว่าจะเป็นการออกคำวินิจฉัยทางศาสนา หรือการกล่าวอ้างถึงพระองค์ในเรื่องใดก็ตาม เพราะนั่นคือหนทางแห่งความหายนะ