غافر سۈرىسى — ئايەت 45

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• «فَوَقَاهُ»: ئۇنى ساقلىدى، قوغدىدى.
• «سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا»: ئۇلارنىڭ قىلغان يامان سۇيىقەستلىرىنىڭ يامان ئاقىۋىتى.
• «حَاقَ»: چۆمۈلدى، ئوراپ ئالدى، نازىل بولدى.
• «آلِ فِرْعَوْنَ»: پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمى، تەۋەلىرى.
• «سُوءُ الْعَذَابِ»: ئەڭ قاتتىق ئازاب، يامان ئازاب.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پىرئەۋننىڭ قەۋمى ئىچىدىن چىققان مۇئمىن كىشىنىڭ قىسسىسىنى داۋاملاشتۇرۇپ، ئۇنىڭ ئاخىرقى ئاقىۋىتىنى ۋە پىرئەۋن ئەھلىنىڭ ھالاكىتىنى بايان قىلىدۇ.

ئۇ مۇئمىن كىشى پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ ئەتراپىدىكىلەرنىڭ ئىمانغا دەۋەت قىلغانلىقى ئۈچۈن، ئۇلار ئۇنى ئۆلتۈرۈشنى پىلانلىدى. ئەمما ئاللاھ تائالا ئۇنى قوغداپ، ئۇلارنىڭ ھەر خىل سۇيىقەست ۋە مىكىرلىرىنىڭ يامان ئاقىۋىتىدىن ساقلىدى. ئاللاھنىڭ قۇدرىتى بىلەن ئۇ مۇئمىن كىشى ئامان قالدى ۋە مۇسا ئەلەيھىسسالام بىلەن بىرگە نىجات تاپتى.

شۇنىڭ بىلەن بىر ۋاقىتتا، پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىگە ئەڭ قاتتىق ئازاب كەلدى. ئۇلار دۇنيادا دېڭىزغا غەرق قىلىنىش ئازابىغا دۇچ كەلدى — ئاللاھ ئۇلارنى پۈتۈنلەي دېڭىزغا غەرق قىلدى. ئاخىرەتتە بولسا ئۇلار ئوت ئازابىغا دۇچار بولىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھقا ئىمان كەلتۈرۈپ، ئۇنىڭ يولىدا چىداملىق بولغان كىشىنى ئاللاھ ھەرگىز يالغۇز قويمايدۇ؛ ھەتتا پۈتۈن دۇنيا ئۇنىڭغا قارشى تۇرسىمۇ، ئاللاھنىڭ قوغدىشى ئۇنىڭغا يېتەرلىكتۇر. شۇڭا ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە سىناققا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىش ۋە ئۇنىڭغا يۆلەنش بىزنىڭ ئەڭ كۈچلۈك ماددىي ۋە مەنىۋى مەدەنىيىتىمىزدۇر. ئاللاھ تائالا ھەقىقەتنى قوغدايدۇ، زالىملارنىڭ مىكىرلىرى ئەمەلدىن قالىدۇ، ئۇلارنىڭ ئاقىۋىتى ھەرگىز ياخشى بولمايدۇ.