Surah Ghafir — Aya 45

Ma’anonin Kalmomi:

• فَوَقَاهُ اللهُ: Allah ya kāre shi kuma ya tsare shi.
• سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا: Mummunan sakamakon dabarar da suka ƙulla masa.
• وَحَاقَ: Ya sauka kuma ya kewaye.
• بِآلِ فِرْعَوْنَ: Mutanen Fir’auna da mabiyansa.
• سُوءُ الْعَذَابِ: Mummunan azaba, wato azabar nutsewa a cikin ruwa.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar mai girma, Allah Ya bayyana yadda Ya kāre wannan mutumin nan mai imani wanda ya yi wa Fir’auna nasiha, daga sharrin makircin da Fir’auna da mutanensa suka ƙulla masa. Domin da sun yi niyyar kashe shi ne saboda imaninsa da ya ɓoye, amma Allah Ya tsare shi daga duk wata cuta ko azaba da suka yi masa niyya, kuma Ya fitar da shi lafiyayye daga cikinsu har ya sami nasara tare da Annabi Musa.

Sa’an nan kuma, Allah Ya juyar da azabar a kan Fir’auna da mutanensa da kansu. Mummunan azaba ta sauka a kansu, wato azabar nutsewa a cikin teku, inda Allah Ya nutsar da su gaba ɗaya a duniya. Kuma bayan wannan azabar ta duniya, akwai azabar wuta a Lahira a gare su, wadda ita ce mafi girma da muni.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da cewa Allah Shi ne Mai kāre bayinsa masu imani daga sharrin maƙiya, kuma babu wani abu da zai iya cutar da su sai da iznin Allah.
2. Nuna cewa makirci ba ya amfani mai yi, domin duk wanda ya ƙulla wa wani sharri, Allah na iya juyar da shi a kan kansa.
3. Ƙarfafa wa mumini zuciya cewa idan ya faɗi gaskiya kuma ya tsaya a kan imaninsa, Allah ba zai taɓa barin shi shi kaɗai ba, har ma zai taimake shi a kan abin da ya fi ƙarfinsa.
4. Tunatarwa cewa azabar Allah na iya zuwa kwatsam ga azzalumai, yayin da suke tsammanin cewa suna cikin aminci da iko.
5. Ƙaunar yin nasiha da wa’azi ba ya ɓata wa mutum rai ba, domin wannan mumini bai daina wa Fir’auna wa’azi ba duk da girman kansa da mulkinsa, kuma Allah Ya saka masa da tsira.