سوره غافر — آیه 72

معانی کلمات:

• الحمیم: آب بسیار داغ و جوشان که به نقطه جوش رسیده است.
• یسجرون: افروخته میشوند، به آتش کشیده میشوند و به عنوان هیزم در آتش افروخته میگردند.

تفسیر آیه:

این آیه ادامه توصیف عذاب کافران و تکذیبکنندگان آیات الهی است. آنان که در دنیا با گردنکشی و تکبر، حق را انکار کردند، در قیامت با غل و زنجیر بسته میشوند و فرشتگان عذاب، آنان را به شدت میکشند و در آب جوشان و سوزانی که حرارتش به نهایت رسیده، میاندازند. این آب جوشان، پوست و گوشتشان را میگدازد و عذابی طاقتفرسا بر آنان وارد میکند. سپس پس از این مرحله، آنان را به درون آتش جهنم میافکنند و خود آنان هیزم این آتش میشوند؛ آتشی که پیوسته با وجود آنان افروخته نگه داشته میشود. این عذاب، نتیجه طبیعی تکذیب و سرکشی آنان در برابر دعوت پیامبران و کتابهای آسمانی است.

فواید و درسهای آیه:

• عذاب الهی حتمی است و هیچ کس نمیتواند از آن فرار کند؛ پس باید در زندگی از نافرمانی خدا پرهیز کرد.
• سرنوشت کافران و تکذیبکنندگان، عبرتی برای مؤمنان است تا بر ایمان خود ثابتقدم بمانند و شکرگزار نعمت هدایت باشند.
• این آیه نشان میدهد که خداوند عادل است و هیچ کس را بدون دلیل عذاب نمیکند؛ بلکه این عذاب نتیجه اعمال خود انسانهاست.
• ایمان به آخرت و ترس از عذاب، انسان را به انجام اعمال نیک و دوری از گناه ترغیب میکند و زندگی پاک و سعادتمندانهای در دنیا و آخرت برایش به ارمغان میآورد.