Surah Fussilat — Talata 35

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُلَقَّاهَا – Hindi ito ipinagkakaloob o itinuturo sa sinuman.
• صَبَرُوا – ang mga nagtiis at nagpigil sa kanilang mga sarili sa galit at paghihiganti.
• ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ – ang may malaking bahagi ng kabutihan at gantimpala.

Paliwanag ng Talata:

Ang marangal na katangiang ito—ang pagtugon sa kasamaan ng kapwa sa pamamagitan ng kabutihan at pagpapatawad—ay hindi ipinagkakaloob sa sinuman maliban sa mga taong nagtiis sa mga pagsubok at tiniis ang mga sakit na dulot ng iba. Sila ang mga nagpigil sa kanilang galit at nagtiis sa kabila ng hirap, sapagkat ang ganitong pag-uugali ay nangangailangan ng matinding pasensya at matatag na paninindigan. Hindi rin ito nakakamit maliban ng mga taong may dakilang bahagi ng kabutihan at biyaya mula sa Allah, dahil ang katangiang ito ay nagdadala ng malaking kabutihan at kapaki-pakinabang na bunga sa mundo at sa Kabilang Buhay. Ang mga taong ito ay pinagkalooban ng Allah ng ganitong katangian bilang gantimpala sa kanilang katapatan at pagtitiis, at sila ay kabilang sa mga magtatagumpay sa Kanyang kasiyahan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagtugon sa kasamaan sa pamamagitan ng kabutihan ay isa sa mga pinakamataas na antas ng moralidad sa Islam, at ito ay patunay ng lakas ng pananampalataya.
2. Ang pagtitiis ay susi sa pagkakamit ng mga dakilang katangian—sinuman ang magtiis sa kapwa niya, siya ay pagkakalooban ng Allah ng karunungan at tagumpay.
3. Ang mga may malaking bahagi ng kabutihan ay yaong mga nagtataglay ng ganitong marangal na pag-uugali, na nagiging dahilan upang sila ay mahalin ng Allah at ng mga tao.
4. Ang pagpapatawad at pagiging mabuti sa mga kaaway ay nagpapalit ng poot tungo sa pagkakaibigan at pagkakasundo, na nagpapalaganap ng kapayapaan sa lipunan.
5. Ang katangiang ito ay hindi bunga ng likas na ugali lamang, kundi isang biyaya mula sa Allah na natatamo sa pamamagitan ng pagsisikap at pagtitiis—kaya nararapat na pagsikapan ito ng bawat Muslim upang maging karapat-dapat sa Kanyang gantimpala.