Sura Fussilat — Werset 9

Znaczenie słów:

• A'indakum (أندادًا) – rywale, równi, podobni; w tym kontekście oznacza to, że bałwochwalcy czynili Bogu współtowarzyszy, oddając cześć innym istotom obok Niego.
• Fi yawmayn (فِي يَوْمَيْنِ) – w ciągu dwóch dni; według uczonych chodzi o niedzielę i poniedziałek.

Tafsir (wyjaśnienie):

Zwróć się do nich, o Proroku, ganiąc ich postępowanie i wyrażając zdumienie nad ich postawą: Jak to możliwe, że odrzucacie wiarę w Tego, który stworzył ziemię w ciągu dwóch dni, i jednocześnie ustanawiacie dla Niego równych i rywali, oddając im cześć obok Niego?! Czyż ten, który stworzył ziemię z całą jej potęgą i rozległością, nie zasługuje na waszą wyłączną cześć i posłuszeństwo? Ten, który dokonał tego wspaniałego dzieła stworzenia, jest Panem wszystkich światów – zarówno tych widzialnych, jak i niewidzialnych. To On zarządza wszystkimi stworzeniami, obdarza je życiem i utrzymaniem. Jak możecie przypisywać Mu równych, skoro to On jest jedynym Stwórcą i Panem wszystkiego, co istnieje?

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wielkość Boga i Jego wszechmoc – stworzenie ziemi w ciągu dwóch dni ukazuje potęgę Stwórcy, który jednym słowem „Bądź!" powołuje do istnienia największe dzieła. To skłania człowieka do refleksji nad majestatem Boga i Jego doskonałą władzą.
2. Niedopuszczalność bałwochwalstwa – werset ten stanowi ostrzeżenie dla tych, którzy oddają cześć innym istotom obok Boga. Człowiek powinien zdać sobie sprawę, że żadne stworzenie nie jest godne czci, ponieważ wszystko jest dziełem Boga i podlega Jego woli.
3. Jedność Boga (Tauhid) – przypomnienie, że Bóg jest jedynym Panem światów, skłania wierzącego do oczyszczenia swojej wiary z wszelkich domieszek i oddania Bogu wyłącznej czci, miłości i posłuszeństwa.
4. Wdzięczność i pokora – gdy człowiek uświadamia sobie, że Bóg stworzył ziemię dla niego i uczynił ją miejscem jego życia, powinien odpowiedzieć na tę łaskę wdzięcznością, pokorą i poddaniem się woli Stwórcy.
5. Nauka dla społeczności – werset ten uczy, że wiara w Boga nie jest jedynie deklaracją słowną, ale musi być poparta czynami i oddaniem, które wyklucza wszelkie formy wielobóstwa i fałszywego kultu.