Surja Fussilet — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• Tekfurun: Mohoni, nuk e besoni.
• Endaden: Shokë, zëvendësues, hyjni të rreme që i barazoni me Allahun.

Tefsiri i ajetit:

Thuaj, o Muhamed, duke qortuar idhujtarët dhe duke u habitur nga veprimi i tyre: "A mos vallë ju e mohoni Atë që e krijoi tokën në dy ditë – të dielën dhe të hënën – dhe i bëni Atij shokë e zëvendësues, duke i adhuruar ata krahas Tij?!" Ky Krijues i tokës, i cili i ka krijuar të gjitha qeniet dhe ekzistencat, është Zoti i të gjitha botëve – Zotëria i tyre, Krijuesi i tyre dhe Menaxhuesi i çështjeve të tyre. Ai është i vetmi që meriton adhurim, e jo ata që ju i bëni shokë Atij, të cilët nuk krijojnë asgjë dhe nuk zotërojnë asgjë.

Përfitimet nga ajati:

1. Madhështia e fuqisë së Allahut: Krijimi i tokës në dy ditë tregon fuqinë e pakufishme të Allahut, e cila nuk ka nevojë për kohë të gjatë për të krijuar çfarë të dojë. Kjo e forcon besimin në zemrën e besimtarit dhe e rrit frikën ndaj Tij.
2. Qortimi i të paarsyeshmit: Ajati tregon se mohimi i Allahut pasi njihet fuqia e Tij krijuese është vepër e paarsyeshme dhe e habitshme, sepse logjika e shëndoshë e pranon se Ai që krijoi tokën është i denjë për adhurim.
3. Lidhja mes krijimit dhe adhurimit: Njohja e Allahut si Krijues i tokës dhe i gjithë botës duhet ta shtyjë njeriun drejt adhurimit të sinqertë vetëm për Të, pa i shoqëruar asnjë shok, sepse adhurimi i takon vetëm Atij që ka fuqinë krijuese.
4. Largimi nga idhujtaria: Ajati na mëson se barazimi i dikujt tjetër me Allahun në adhurim është padrejtësi e madhe dhe mohim i mirësive të Tij, prandaj besimtari duhet të jetë i kujdesshëm që zemra e tij të mos i lidhet me asgjë tjetër përveç Allahut.
5. Zoti i botëve: Ky përshkrim na kujton se Allahu nuk është vetëm Zot i tokës, por Zot i të gjitha botëve – qiejve, tokës dhe çdo gjëje që ekziston – gjë që e zgjeron horizontin e besimit dhe e bën njeriun të ndihet pjesë e një universi të madh që e menaxhon një Zot i vetëm.