سوره شوری — آیه 18

معانی کلمات:

• يَسْتَعْجِلُ بِهَا: شتاب کردن و عجله نمودن برای آمدن آن (قیامت).
• مُشْفِقُونَ: ترسان و هراسان.
• يُمَارُونَ: جدال و ستیزه می‌کنند (در مورد آن به شک و انکار می‌پردازند).

تفسیر آیه:

کسانی که به قیامت ایمان ندارند، از روی استهزا و مسخره‌کردن، آمدن آن را به شتاب می‌خواهند و می‌گویند: «پس این قیامت کی فرا می‌رسد؟» اما مؤمنان که به خدا و روز جزا باور دارند، از آن هراسان‌اند؛ زیرا از سختی‌ها و دشواری‌های آن و نیز از سرنوشت خود در آن روز می‌ترسند. آنان با یقین کامل می‌دانند که قیامت حقیقتی است که وقوعش قطعی است و هیچ شکی در آن راه ندارد. سپس خداوند می‌فرماید: آگاه باشید! کسانی که در مورد قیامت به جدال و انکار می‌پردازند و در وقوع آن تردید ایجاد می‌کنند، به‌راستی در گمراهی عمیق و دور از حق هستند؛ زیرا با دلایل روشن و وعده‌های صادقانه الهی مخالفت می‌ورزند و از راه راست منحرف شده‌اند.

فواید و پیام‌های آیه:

• ایمان به قیامت، مایه بیداری و ترس سازنده از عواقب اعمال است و انسان را به انجام نیکی‌ها و دوری از گناهان سوق می‌دهد.
• استهزای مؤمنان و تمسخر وعده‌های الهی، نشانه جهل و گمراهی عمیق است و هیچ سودی برای انسان ندارد.
• یقین به حقانیت قیامت، آرامش دل و پایداری در برابر سختی‌های زندگی را به همراه دارد و مؤمن را از غفلت و سرگرمی به دنیای فانی بازمی‌دارد.
• جدال و ستیزه در امور یقینی و الهی، نه تنها انسان را به حقیقت نمی‌رساند، بلکه او را در ضلالت و دوری از رحمت خدا غرق می‌کند.