سورت شوری — آیت 36

د مهمو کلمو معنا:

• فَمَا أُوتِيتُم: هغه څه چې تاسو ته درکړل شوي دي.
• فَمَتَاعُ: نو دا یو لنډمهاله ګټه او برخه ده.
• خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ: ډېر ښه او ډېر تلپاتې دی.
• يَتَوَكَّلُونَ: په الله تعالیٰ باندې تکیه کوي او خپل کارونه ورته سپاري.

تفسیر:

اى خلقو! هغه څه چې تاسو ته درکړل شوي دي، لکه مال، اولاد، عزت او جاہ، دا ټول د دنيا د ژوند لنډمهاله سامان دى، چې ژر ختمېدونکى او زوالمنونکى دى. دا نعمتونه يوازې د څو ورځو لپاره دي او بيا له منځه ځي. خو هغه څه چې د الله تعالى په نزد دي، يعنې د جنت تلپاتې نعمتونه او د آخرت ثواب، له دې دنيايي سامان څخه ډېر ښه او ډېر تلپاتې دي. دا تلپاتې نعمتونه د هغو کسانو لپاره ځانګړي شوي دي چې پر الله او د هغه پر رسولانو يې ايمان راوړى دى، او په خپلو ټولو چارو کې يوازې پر خپل رب باندې توکل کوي، نه پر نورو. دوى خپل کارونه الله ته سپاري او په هغه باندې بشپړ باور لري.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې دنيايي نعمتونه لنډمهاله او فاني دي، نو بايد پرې زړه نه تړو او د آخرت د تلپاتې نعمتونو لپاره هلې ځلې وکړو.
• دا چې د الله تعالى په نزد نعمتونه ډېر ښه او تلپاتې دي، مونږ ته د آخرت د ژوند د اهميت يادونه کوي او رغبت راکوي چې د نېکو اعمالو له لارې د الله د رضایت او جنت ترلاسه کولو هڅه وکړو.
• ايمان او توکل د تلپاتې نعمتونو د ترلاسه کولو لپاره اساسي شرطونه دي؛ څوک چې پر الله ايمان لري او پر هغه توکل کوي، هغه به د دنيا په لنډمهاله ګټو نه راضي کېږي او د آخرت د تلپاتې بريالیتوب لپاره به کوښښ کوي.
• دا آيت مونږ ته صبر او قناعت هم ښيي، چې که دنيايي مال مو کم وي، نو بايد خفه نه شو، ځکه چې اصلي او تلپاتې برخه د الله تعالى په نزد ده.