Shuro surasi — Oyat 8

Kalimalarning ma'nolari:

• أُمَّةً وَاحِدَةً – bir ummat, ya'ni yagona din (Islom) ustida birlashgan jamoa.
• يُدْخِلُ فِي رَحْمَتِهِ – O'z rahmatiga (jannatiga) kiritadi.
• الظَّالِمُونَ – o'zlariga zulm qilganlar, ya'ni kufr va gunohlar orqali o'zlariga zarar yetkazganlar.
• وَلِيٌّ – do'st, homiy, ishlarini boshqaruvchi.
• نَصِيرٌ – yordamchi, azobdan qutqaruvchi.

Tafsir:

Agar Alloh taolo xohlaganida, barcha insonlarni bir ummat qilib, ularni Islom dini ustida birlashtirgan bo'lardi. Uning qudrati buning uchun yetarlidir. Ammo Uning hikmati shuni taqozo qildiki, O'z rahmatiga (ya'ni Islomga va jannatga) faqat O'zi xohlagan bandalarini kiritadi – ular esa taqdir azalda baxtli bo'lishlari yozilgan, iymon keltirib, solih amallar qilgan kishilardir. Rahmatiga sazovor bo'lmaganlar esa o'zlariga zulm qilgan kofirlar va gunohkorlardir. Ular uchun qiyomat kunida na biror homiy (valiy) bo'ladiki, ularning ishlarini boshqarsin, na biror yordamchi bo'ladiki, ularni Allohning azobidan qutqarsin. Chunki ular dunyoda Allohning rahmatiga erishish uchun zarur bo'lgan iymon va taqvoni tanlamadilar.

Foydalar:

• Alloh taoloning hikmati cheksizdir; U har kimni O'z ilmi va irodasiga ko'ra hidoyat qiladi yoki qilmaydi. Bu bizni Uning hukmiga to'liq taslim bo'lishga va O'zimizni Uning rahmatiga loyiq qilishga undaydi.
• Inson o'z ixtiyori bilan yaxshilikni tanlasa, Allohning rahmatiga erishadi; bu esa iymon va amalning ahamiyatini ko'rsatadi – biz faqat Allohning fazliga umid qilib, Uning yo'lida harakat qilishimiz kerak.
• Zulm – o'z joniga qasd qilishdir; kufr va gunohlar insonni Allohning himoyasidan mahrum qiladi. Shuning uchun har bir musulmon zulmdan qochib, Allohning rahmatiga iltijo qilishi lozim.
• Qiyomat kunida hech kim hech kimga yordam bera olmaydi; faqat Allohning rahmati va marhamati najot keltiradi. Bu bizni faqat Unga suyanishga va Uning amrlariga itoat qilishga chorlaydi.