سورت زخرف — آیت 15

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• جُزْءًا: برخه، ټوټه، یا نصیب.
• كَفُورٌ: ډېر ناشکره، چې نعمتونه هېروي او انکار کوي.
• مُبِينٌ: څرګند، روښانه.

د آیت تفسیر:

دا آیت د مشرکانو د باطله عقیدې په اړه خبر ورکوي، ځکه چې دوی د الله تعالی په اړه ناسم فکر درلود او ویې ویل چې فرښتې د الله تعالی لوڼې دي. دوی په دې توګه د الله تعالی له بنده ګانو څخه یوه برخه (یعنې فرښتې) د هغه اولاد وګڼلې، په داسې حال کې چې اولاد د مور او پلار یوه برخه وي. دا خبره څومره بې بنسټه او ناسمه ده، ځکه چې الله تعالی له هر ډول عیب او کمښت څخه پاک دی، هغه نه زېږېدلی او نه یې څوک زېږولی دی.

بیا الله تعالی د دې خبرې په اړه د انسان د سخت ناشکري یادونه کوي او وايي چې انسان واقعاً ډېر ناشکره دی، ځکه چې د الله تعالی د نعمتونو سره سره، هغه د هغه په اړه داسې بې ادبي کوي او داسې باطل عقیدې لري. دا کفر او ناشکري یو څرګند او روښانه کار دی، چې د هر عاقل انسان لپاره ښکاره ده.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

• الله تعالی له هر ډول کمښت، عیب او اولاد څخه پاک او منزه دی، او د هغه په اړه داسې فکر کول لوی کفر دی.
• د الله تعالی په اړه ناسم فکر او باطل عقیدې د انسان د ناشکرۍ او جهالت ښکارندوی دی.
• انسان باید د الله تعالی د نعمتونو شکر وباسي او له هغه څخه د نافرمانۍ او بې ادبۍ څخه ځان وساتي، ځکه چې ناشکري د الله تعالی د قهر او عذاب لامل ګرځي.
• دا آیت موږ ته د توحید او د الله تعالی د صفاتو د پوهیدو اهمیت راښیي، چې باید له قرآن او سنت څخه واخلو، نه له خپلو باطلو فکرونو څخه.