Sura Az-Zuchruf — Werset 15

Znaczenie słów:

• „D͡ʒuz'an" (جزءًا) – część, udział, odłam. W tym kontekście oznacza przypisywanie Bogu dziecka, które jest częścią rodzica.
• „Kafūr" (كَفُور) – skrajnie niewdzięczny, jawnie zaprzeczający dobrodziejstwom.
• „Mubīn" (مُبِين) – oczywisty, jawny, wyraźny.

Tafsir (interpretacja):

W tym wersecie Bóg potępia praktykę bałwochwalców, którzy przypisywali Mu dzieci – mówiąc, że aniołowie są Jego córkami. W ten sposób czynili z Jego stworzeń „część" Jego samego, co jest absolutnie sprzeczne z Jego doskonałością i jedynością. Bóg jest bowiem daleki od jakiegokolwiek podobieństwa do stworzeń, a posiadanie dziecka wymagałoby partnera i natury stworzonej – a On jest Stwórcą wszystkiego, niepodobnym do niczego.

Następnie Bóg nazywa człowieka „skrajnie niewdzięcznym" – ponieważ zamiast dziękować za niezliczone dobrodziejstwa, które otrzymuje, odwraca się od prawdy i wypowiada słowa pełne bluźnierstwa. Zamiast uznać łaskę Stwórcy, przypisuje Mu to, co jest Jego zaprzeczeniem. Taka postawa jest jawnym i oczywistym przejawem niewdzięczności, która nie pozostawia wątpliwości co do stanu serca człowieka.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ukazuje on czystość i doskonałość Boga – jest On wolny od wszelkich niedoskonałości, w tym od posiadania dzieci czy partnera.
2. Przypomina o ogromnej łasce Boga wobec człowieka – nawet gdy człowiek błądzi, Bóg nie przestaje go obdarzać swoimi dobrodziejstwami.
3. Uczy nas pokory i wdzięczności – zamiast przypisywać Bogu to, co niegodne, powinniśmy wielbić Go i dziękować za każdy dar.
4. Ostrzega przed naśladowaniem tych, którzy wypaczają obraz Boga – prawdziwa wiara to czysty monoteizm, który uwalnia serce od fałszywych wyobrażeń.
5. Zachęca do refleksji nad naturą stworzenia – skoro wszystko wokół nas jest dziełem Boga, to jak można przypisywać Mu udział w stworzeniu? To prowadzi do głębszego zrozumienia Jego wielkości i mocy.