Сураи Аз-Зухруф — Оят 21

1. Маънои калимаҳо:

• أَمْ — ё (ҳарфи истифҳом, ки барои рад кардан ва инкор омадааст).
• آتَيْنَاهُمْ — додем ба онҳо.
• كِتَابًا — китобе.
• مِّن قَبْلِهِ — пеш аз он (яъне пеш аз Қуръон).
• مُسْتَمْسِكُونَ — часпидаанд, сахт нигоҳ доштаанд.

1. Тафсири оят:

Оё Мо ба ин мушрикон китобе пеш аз Қуръон дода будем, ки дар он ибодати ғайри Худо ҳалол шуда бошад? Ё онҳо далеле доранд, ки бар он такя кунанд ва ба он часпида бошанд? Не, ҳаргиз чунин нест. Онҳо на китоби осмонӣ доранд ва на ҳуҷҷате, ки шарики овардан ба Худоро ҷоиз донад. Ин оят ҷавоби қатъӣ ба даъвои беасоси онҳост, ки гӯё бар роҳи дурустанд. Онҳо танҳо аз рӯи ҳавои нафс ва тақлиди бедалел рафтор мекунанд, на аз рӯи далели равшан.

1. Фоидаҳо:

• Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати дин бояд бар далели равшан ва китоби Худо такя кунад, на бар гумони беасос ва тақлиди кӯр-кӯрона.
• Қуръон ҳуҷҷати ниҳоӣ ва роҳнамои дуруст барои инсон аст; ҳар касе ба он часпад, ба роҳи рост ҳидоят меёбад.
• Инсон бояд ҳамеша аз худ бипурсад: оё далели коре, ки мекунам, аз китоби Худо ва суннати паёмбар (с) гирифта шудааст? Ин савол ӯро аз гумроҳӣ нигоҳ медорад.
• Ислом дини далел ва равшанӣ аст, на дини тақлид ва ҷаҳолат; бинобар ин ҳар мусалмон бояд илм омӯзад ва ба Қуръон рӯй оварад, то имон ва амалаш устувор гардад.