سوره زخرف — آیه 29

معانی کلمات:

• مَتَّعْتُ: بهرهمند ساختم، مهلت و فرصت دادم.
• الْحَقُّ: قرآن کریم.
• رَسُولٌ مُبِین: پیامبری که احکام و دستورات الهی را به روشنی بیان میکند (حضرت محمد صلیاللهعلیهوسلم).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبرش دلداری میدهد و میفرماید: ما این مشرکان و پدرانشان را در دنیا بهرهمند ساختیم و نعمتهای فراوانی به آنان عطا کردیم؛ اما با وجود این همه نعمت، آنان را به حال خود رها نکردیم و به آنان مهلت دادیم تا حجت بر آنان تمام شود. ما آنان را به کیفر کفرشان زودهنگام گرفتار نساختیم، بلکه صبر کردیم تا اینکه قرآن کریم و پیامبری روشنگر به سویشان آمد که حقایق دین و احکام الهی را به وضوح برایشان بیان کند. این تأخیر عذاب نه از روی غفلت، بلکه برای اتمام حجت و فراهم کردن زمینه هدایت آنان بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. رحمت و مهلت الهی: خداوند با وجود کفر و نافرمانی بندگان، به آنان مهلت میدهد و درِ توبه و بازگشت را باز میگذارد. این نشانه رحمت گسترده پروردگار است که هیچکس را بدون اتمام حجت مجازات نمیکند.
2. اهمیت قرآن و رسالت: خداوند بزرگترین نعمت را پس از نعمتهای مادی، فرستادن قرآن و پیامبر اکرم (ص) قرار داده است؛ چرا که هدایت و سعادت ابدی انسان در گرو پیروی از این دو است.
3. صبر و بردباری در دعوت: این آیه به ما میآموزد که در مسیر دعوت به حق، باید صبور باشیم و برای هدایت دیگران عجله نکنیم؛ همانگونه که خداوند به مشرکان مهلت داد تا شاید به راه حق بازگردند.
4. شکرگزاری نعمتها: بهرهمندی از نعمتهای الهی نباید ما را از یاد خدا غافل کند؛ بلکه باید وسیلهای برای شکرگزاری و اطاعت از فرمانهای او باشد.