ซูเราะฮฺ อัซ-ซุครุฟ — อายะฮฺ 29

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• مَتَّعْتُ: ให้ความเพลิดเพลิน/ให้การดำรงชีวิตอย่างสุขสบายในโลกนี้
• الْحَقُّ: หมายถึง อัลกุรอาน
• رَسُولٌ مُبِينٌ: ศาสนทูตผู้ชัดแจ้ง คือท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ตะอาลาตรัสแก่ท่านนบีว่า ที่จริงแล้วพระองค์มิได้ลงโทษพวกมุชริกีนเหล่านั้นอย่างเร่งด่วน ณ ขณะที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธา หากแต่พระองค์ได้ทรงให้พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขาที่อยู่มาก่อนหน้าได้มีความสุขสำราญในชีวิตทางโลกนี้เป็นเวลานาน โดยพระองค์ทรงผ่อนผันให้พวกเขา ไม่ทรงลงโทษทันทีที่พวกเขาทำความชั่ว เพื่อเป็นการทดสอบและให้โอกาสพวกเขาได้กลับตัว จนกระทั่งเมื่อถึงเวลาที่อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมา และได้มีศาสนทูตผู้ชัดแจ้ง คือท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ถูกส่งมายังพวกเขา เพื่อชี้แจงสิ่งที่พวกเขาจำเป็นต้องรู้ในเรื่องศาสนาของพวกเขา และเพื่อแยกแยะระหว่างทางนำที่ถูกต้องกับความหลงผิด ณ เวลานั้นเอง ข้ออ้างของพวกเขาจึงหมดสิ้นลง และการลงโทษของพระองค์ก็จะเกิดขึ้นกับพวกเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความอดทนอดกลั้นและความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อปวงบ่าวของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด พระองค์ทรงให้โอกาสมนุษย์เสมอ ไม่เร่งรีบลงโทษเมื่อพวกเขาทำผิด เพื่อเปิดโอกาสให้พวกเขาได้สำนึกตัวและกลับเนื้อกลับตัว
2. การมีชีวิตที่สุขสบายในโลกนี้มิได้เป็นเครื่องบ่งชี้ว่าอัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวบุคคลนั้นเสมอไป แต่อาจเป็นการผ่อนผันและการทดสอบก็ได้ ดังนั้น มนุษย์ไม่ควรหลงระเริงกับความสุขทางโลกจนลืมภารกิจที่แท้จริงของตน
3. เมื่อความจริง (อัลกุรอาน) และศาสนทูตได้ถูกส่งมายังมนุษย์แล้ว ข้ออ้างทั้งหลายของมนุษย์ก็สิ้นสุดลง ณ วันนั้น มนุษย์ทุกคนจะต้องรับผิดชอบต่อการตอบรับหรือปฏิเสธของตน
4. การส่งศาสนทูตมาเพื่อชี้แจงและอธิบายสิ่งต่าง ๆ ให้กระจ่างนั้น เป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่จากอัลลอฮ์ต่อมนุษย์ เพราะพระองค์ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยไม่มีแนวทางที่ชัดเจน
5. บทเรียนสำคัญสำหรับเรา คือ อย่าประมาทต่อความสุขและความล่าช้าในการลงโทษของอัลลอฮ์ จงใช้ทุกโอกาสที่มีชีวิตอยู่ในการแสวงหาความจริงและปฏิบัติตามคำสอนของศาสนทูต เพื่อความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า