سوره زخرف — آیه 41

معانی کلمات:

• نَذْهَبَنَّ بِکَ: تو را ببریم؛ یعنی تو را بمیرانیم و از دنیا ببریم.
• مُنتَقِمُونَ: انتقامگیرندگان، کسانی که عقوبت و کیفر میدهند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! اگر تو را بمیرانیم و پیش از آنکه عذاب و انتقام ما را در دنیا بر کافران و تکذیبکنندگان ببینی، از دنیا ببریم، بدان که ما هرگز آنان را رها نخواهیم کرد و بهطور قطع از آنان انتقام خواهیم گرفت. این انتقام میتواند در دنیا بهصورت کشتهشدن و شکست آنان در جنگها (مانند روز بدر) باشد، یا در آخرت بهصورت عذاب سخت و جاودان. بنابراین، نه مرگ تو و نه تأخیر عذاب، هیچکدام موجب نجات کافران از کیفر الهی نخواهد شد. خداوند بر همه چیز تواناست و هیچچیز از قدرت او خارج نیست؛ خواه تو را زنده نگه دارد تا عذاب آنان را با چشمان خود ببینی، خواه پیش از آن تو را از دنیا ببرد، در هر صورت انتقام او قطعی و حتمی است.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه مایه تسلیت و آرامش برای پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) و همه مؤمنان است که بدانند حتی اگر ظلم و تکذیب دشمنان در دنیا بدون پاسخ بماند، انتقام الهی در آخرت حتمی و قطعی است و هیچ ظالمی از عدالت خداوند فرار نخواهد کرد.
• نشان میدهد که قدرت خداوند محدود به زمان و مکان نیست؛ او میتواند در هر لحظه و به هر شکلی که بخواهد، از مظلومان دفاع و ستمگران را مجازات کند.
• مؤمن را به صبر و استقامت دعوت میکند، زیرا پیروزی نهایی همیشه با حق است، حتی اگر در ظاهر دیر برسد یا در این دنیا محقق نشود.
• این آیه یادآور عدالت مطلق الهی است و امید را در دل ستمدیدگان زنده میکند که هیچ عملی بدون پاداش و هیچ ظلمی بدون کیفر نخواهد ماند.