سورت زخرف — آیت 67

د مهمو کلمو معنا:

• الأَخِلَّاءُ: هغه دوستان چې په دنیا کې یو له بل سره ډېره مینه او دوستي لري.
• يَوْمَئِذٍ: په هغه ورځ (د قیامت په ورځ).
• عَدُوٌّ: دښمن.
• الْمُتَّقِينَ: هغه کسان چې د الله له امرونو سره سم عمل کوي او له حرامو څخه ځان ساتي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د قیامت د ورځې یوه مهمه حقیقت څرګندوي: هغه دوستي چې په دنیا کې د ګناه، کفر او نافرمانۍ پر بنسټ وي، د قیامت په ورځ به په دښمنۍ بدله شي. هغه ملګري چې یو بل یې په بدو کارونو او معاصي کې سره ملګري کول، په هغه ورځ به یو له بل څخه تبرا کوي او یو بل به لعنت کوي. د دوی ترمنځ به جګړه او کرکه وي، ځکه چې دوی به یو بل په ګمراهۍ او دوزخ کې د داخلیدو سبب ګڼي.

خو له دې عمومي قاعدې څخه یوه ډله مستثنی ده: هغه متقیان چې د الله له خاطر یې یو له بل سره مینه کړې وه، د هغوی دوستي به د قیامت په ورځ هم پاتې وي او د دوی ترمنځ به د تل لپاره مینه او محبت وي. د دوی دوستي به نه یوازې په دنیا کې ګټوره وه، بلکې په آخرت کې به هم دوی ته شفاعت او خوشحالي راوړي.

د آیت څخه ترلاسه شوي فایدې:

1. په دنیا کې د دوستۍ بنسټ باید تقوا او د الله رضا وي، نه ګناه او نافرماني.
2. د قیامت په ورځ به یوازې هغه دوستي ګټوره وي چې د الله له خاطر وي؛ نورې ټولې دوستۍ به په افسوس او پښیماني بدلې شي.
3. متقیان به د قیامت په ورځ هم یو بل ته نږدې وي او د دوی ترمنځ به د تل لپاره مینه وي، چې دا د مؤمنانو لپاره لویه خوشحالي ده.
4. دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې خپل ملګري په دقت سره وټاکي، ځکه چې ملګری یا د جنت سبب کېږي او یا د دوزخ لار ښکاره کوي.
5. د الله له خاطر مینه کول او د الله له خاطر کرکه کول د ایمان له نښو څخه دي، او دا کار د قیامت په ورځ د مؤمن لپاره ستره شتمني ده.