Аз-Зухруф сүресі — Аят 67

1. Сөздердің мағынасы:

• الْأَخِلَّاءُ — дос-жарлар, жақын достар, сүйікті жолдастар.
• يَوْمَئِذٍ — сол күні, яғни Қиямет күні.
• عَدُوٌّ — дұшпан, жау.
• إِلَّا الْمُتَّقِينَ — тек тақуалардан басқалары, яғни Аллаһтан қорқып, Оған бойсұнып өмір сүргендер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күніндегі достықтың ақиқатын ашып береді. Дүниеде адамдар бір-бірімен күнә мен адасушылық жолында дос болса, сол дүниедегі достықтары Қиямет күні дұшпандыққа айналады. Себебі олар бір-бірін жамандыққа шақырып, Аллаһтың разылығынан алыстатқан еді. Сол күні әркім өз жауапкершілігін түсініп, бір-бірінен безінеді, тіпті бір-біріне қарсы куәлік береді.

Ал Аллаһтан қорқып, Оның әмірлерін орындап, тыйымдарынан тыйылған тақуа адамдардың достығы мүлде басқа. Олар дүниеде Аллаһ үшін, Оның разылығы жолында дос болды. Сондықтан олардың достығы Қиямет күні де жалғасады, тіпті одан да берік болады. Олар бір-біріне пайдалы болып, жәннатта да бірге болады. Яғни, Аллаһ үшін құрылған достық — мәңгілік, ал күнә үшін құрылған достық — уақытша және ақыретте зиянға айналады.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Достық пен жолдастықты Аллаһ үшін, Оған бойсұну жолында құру керек. Сонда ол достық екі дүниеде де пайда әкеледі.
• Күнә мен адасушылыққа негізделген достық ақыретте өкініш пен дұшпандыққа айналады.
• Тақуалық — адамды тек Аллаһтың алдында ғана емес, адамдар арасында да шынайы, берік қарым-қатынасқа жеткізетін қасиет.
• Ақырет күнін еске алып, дүниедегі әрбір достық пен қарым-қатынасты Аллаһтың разылығына сай етіп құруға тырысу керек.
• Ислам — адамды шынайы, мәңгілік достыққа шақыратын дін. Аллаһ үшін сүю, Аллаһ үшін дос болу — иманның кемелдігінің белгісі.