Suurah Az-Zukhruf — Aayad 67

Macnaha Erayada:

• الأَخِلَّاءُ (Al-Akhillaa’): Saaxiibbada iyo kuwa isu dhawaaday xagga jacaylka iyo saaxiibtinimada.
• يَوْمَئِذٍ (Yawma-idhin): Maalinta Qiyaamaha.
• عَدُوٌّ (Adaww): Col, cadow.
• الْمُتَّقِينَ (Al-Muttaqiin): Kuwa ka dhawrsada ciqaabta Eebe, ayagoo fulinaya amarkiisa oo ka fogaansanaya waxa uu ka xaaraameeyay.

Tafsiirka:

Saaxiibtinimada iyo jacaylka dadka ku dhisan waxyaalaha xunxun ee khilaafsan rabitaanka Eebe, sida faasiqnimo, shirk, iyo xumaanta, waxay u dambayn doontaa colnimo iyo iska cadhoonid Maalinta Qiyaamaha. Saaxiibku wuxuu ka gaabi doonaa saaxiibkiis, midna wuxuu ku eedeyn doonaa midka kale inuu ku dhagay jidka baadida, sida uu Eebe u sheegay Quraanka: "Saaxiibadu Maalintaas qaarkood qaarka kale ayay ku eedeyn doonaan" (Al-A'raaf: 38-39). Markaas ayay ku noqon doonaan col, iska neceb, iska fogaansho.

Hase yeeshee, kuwa isu saaxiibtamay Nidaamka Eebe, isagoo jacaylkoodu ku dhisan yahay cibaadada, dhawrsiga, iyo iska kaashashada wanaagga, saaxiibtinimadoodu waa mid waaraysa oo aan go'ayn. Jacaylkooda Eebe dartiis ayaa iyaga ku xidhiidhiya Adniga Jannada, halkaas oo ay ku wada noolaan doonaan si walxood leh, isagoo Eebe ka fogeeyay wixii iyaga ka dhexeeyay oo xumaan ah. Saaxiibtinimadooda dunida waxay u beddelmi doontaa jacayl joogto ah Aakhiro.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Saaxiibtinimada waa mid ka mid ah nicmada Eebe, laakiin waa inay ku dhisan tahay dhawriska Eebe, oo aan ahayn waxa Eebe neceb yahay, si aynaan u noqon colnimo Maalinta Qiyaamaha.
2. Jacaylka Eebe dartiis waa mid ka mid ah waxyaabaha ugu qiimaha badan ee dadka isku xidha, waana saaxiibtinimo waarta oo aan dhammaanayn.
3. Qiyaamaha waxaa la ogaanayaa cidda saaxiibka dhabta ah iyo cidda saaxiibka beenga ah; saaxiibka ku dhisan xumaanta wuxuu noqonayaa col, saaxiibka ku dhisan dhawrsiga wuxuu noqonayaa jacayl joogto ah.
4. Aayaddu waxay ku boorinaysaa dadka inay doortaan saaxiibo wanaagsan oo iyaga ka caawiya cibaadada Eebe, oo aan ahayn kuwa iyaga ku dhiirigeliya xumaanta iyo baadida.
5. Waxay ku tusinaysaa in cawaaqibta wanaaggu ay tahay jacayl iyo naxariis, cawaaqibta xumaantuna ay tahay colnimo iyo iska fogaansho.