سوره زخرف — آیه 72

معانی کلمات:

• «أُورِثْتُمُوهَا»: آن را به ارث بردید و مالک شدید.
• «بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ»: به سبب آنچه انجام میدادید.

تفسیر آیه:

این همان بهشتی است که به شما وعده داده شده بود و خداوند آن را به ارث به شما داده است؛ یعنی بهشتی که در مالکیت شما قرار گرفته، همانگونه که میراث به مالکیت وارث درمیآید. این ارث، نه به دلیل استحقاق ذاتی شما، بلکه به فضل و رحمت خداوند و در برابر اعمال صالحی است که در دنیا انجام دادید؛ اعمالی مانند ایمان، عبادت، نیکی به دیگران و پرهیز از گناهان. خداوند با لطف خود، این پاداش بزرگ را نتیجهی اعمال شما قرار داد، در حالی که اگر بخواهد، میتواند از فضل خود بیشتر نیز عطا کند.

فواید و پیامهای آیه:

• بهشت، هدیهای الهی است که خداوند به بندگان مؤمن و صالح خود عطا میکند و این نشانهی لطف و کرم بیپایان اوست.
• اعمال صالح، هرچند کوچک، در پیشگاه خداوند ارزشمند است و میتواند زمینهساز ورود به بهشت شود؛ پس هیچ عمل خیری را نباید ناچیز شمرد.
• این آیه، انگیزهای قوی برای مؤمنان است تا در مسیر اطاعت و بندگی استقامت ورزند و بدانند که تلاشهایشان در دنیا بینتیجه نخواهد ماند.
• یادآوری این حقیقت که بهشت، نتیجهی ایمان و عمل است، انسان را از سستی و غفلت بازمیدارد و او را به تلاش مستمر برای کسب رضایت الهی ترغیب میکند.