Surat Az-Zukhruf — Ayat 74

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْمُجْرِمِينَ (al-mujrimīn): wong-wong kang padha nglakoni dosa gedhe, yaiku wong-wong kafir kang ora percaya marang Allah lan para rasul-Nya.
• خَالِدُونَ (khālidūn): padha langgeng, ora bakal metu saka kono, tetep ana ing kono ing salawas-lawase.

2) Tegese ayat iki:

Satemene wong-wong kang padha nglakoni dosa gedhe — yaiku wong-wong kafir kang ora gelem percaya marang Allah — iku padha ana ing siksa neraka Jahanam, lan padha langgeng ana ing kono, ora bakal metu saka kono ing salawas-lawase. Siksa mau ora bakal dipenggal utawa diringkesake saka dheweke, lan dheweke wis ora duwe pangarep-arep babar pisan marang rahmate Allah. Allah ora pisan-pisan tumindak ora adil marang dheweke, nanging dheweke dhewe kang padha nganiaya awake dhewe, amarga padha nyekutokake Allah, padha mbantah yen mung Allah iku Pangeran kang sejati ora ana sekutune, lan padha ninggalake para rasul kang dikirim dening Pangerane.

3) Piwulang kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen dosa gedhe — utamane kafir lan nyekutokake Allah — iku duwe akibat kang abot banget ing akhirat, yaiku siksa neraka kang langgeng.
• Nanging ayat iki uga nuduhake keadilan Allah: Allah ora bakal nyiksa wong tanpa sebab. Wong-wong mau padha disiksa amarga dheweke dhewe kang milih dalan salah lan nganiaya awake dhewe.
• Mula saka iku, ayat iki ngajak kita supaya tansah ngati-ati lan ora nglakoni dosa gedhe, lan supaya kita padha nggegulang iman lan tauhid marang Allah.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene rahmate Allah marang wong-wong kang padha iman lan taat, amarga mung wong kafir lan duraka kang bakal nampa siksa langgeng iki. Dadi, sapa wae kang gelem mertobat lan bali marang Allah, isih ana dalan kanggo slamet lan mlebu swarga.
• Kanthi mangkono, ayat iki nuwuhake rasa syukur lan pangarep-arep marang rahmate Allah, sarta nuwuhake rasa wedi supaya kita ora tumindak kafir lan duraka.