Surat Ad-Dukhan — Ayat 13

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَنَّىٰ : kepriye, saka ngendi, utawa kapan bisa kedadeyan.
• الذِّكْرَىٰ : eling, pangeling-eling, utawa kesadaran kanggo mratobat lan bali marang Allah.
• رَسُولٌ : utusan, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• مُّبِينٌ : kang cetha, kang njlentrehake kanthi terang benderang.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake kahanan wong-wong kafir kang nalika isih urip ing donya padha maido lan nglawan Rasulullah ﷺ. Nalika siksa saka Allah wis tumeka, lagi wae padha kepengin eling lan mratobat. Mula Allah paring pitakon: kepriye bisa kedadeyan eling lan tobat iku ing wektu iku? Apa ora wis kasep? Merga sadurunge siksa teka, wis ana Rasul kang cetha banget anggone ngandhani bebener, yaiku Nabi Muhammad ﷺ. Panjenengane wis nggawa bukti-bukti kang nyata, akhlake kang becik, lan kabeneran kang ora bisa dipaido maneh. Nanging wong-wong mau tetep wae nglirwakake, malah padha ngucap yen dheweke mung diajari dening manungsa, dukun, utawa setan, lan ngucap yen dheweke iku wong edan, dudu rasul. Dadi, pangeling-eling ing wektu siksa iku ora ana gunane maneh, amarga kesempatan kanggo percaya wis diwenehake kanthi cetha sadurunge.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wektu kanggo percaya lan mratobat iku sakdurunge pati utawa siksa teka. Aja ngenteni nganti kahanan dadi angel, amarga bisa uga wis kasep.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas. Sadurunge paring siksa, Allah mesthi ngutus rasul lan paring pituduh kang cetha supaya manungsa ora duwe alesan kanggo mbantah.
• Kita kudu ngajeni lan ngetutake tuntunan Rasulullah ﷺ, amarga panjenengane iku utusan kang cetha lan dipercaya.
• Eling lan tobat iku kudu ditindakake kanthi ikhlas lan ing wektu kang tepat, ora mung nalika lagi kesusahan.
• Islam iku agama kang gampang dimangerteni lan buktine nyata, mula sapa wae kang nggolek bebener kanthi tulus bakal nemokake pituduh kang cetha.