Surat Ad-Dukhan — Ayat 17

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَتَنَّا (fatannā): Ingsun nyoba utawa nguji.
• قَوْمَ فِرْعَوْنَ (qauma fir'aun): Wong-wong utawa kaumé Fir'aun, yaiku raja kang angkuh ing Mesir.
• رَسُولٌ كَرِيمٌ (rasūlun karīm): Utusan kang mulya lan kinurmatan, yaiku Nabi Musa a.s.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT paring pangeling-eling marang wong-wong kafir Quraisy lan sakabèhé manungsa, yèn sadurungé wong-wong mau, Allah wis tau nyoba kaumé Fir'aun. Kaumé Fir'aun iku diuji kanthi diparingi akèh bandha, kasugihan, lan kekuwatan, nanging padha tetep nglakoni dosa lan malah angkuh marang Allah. Ing tengah-tengahé kahanan kaya ngono, Allah ngutus sawijining rasul kang mulya, yaiku Nabi Musa a.s., kanggo ngajak wong-wong mau nyembah mung marang Allah lan ninggalaké tumindak syirik lan dosa. Nanging, kaumé Fir'aun padha maido lan ora gelem manut marang ajakané Nabi Musa, mula pungkasané padha ditumpes déning Allah. Saka crita iki, kita bisa ngerti yèn Allah iku tansah paring peringatan lan kesempatan marang manungsa sadurungé paring siksa. Yen manungsa gelem manut lan taat, mesthi bakal slamet lan begja; nanging yen tetep mbangkang, mesthi bakal nemoni karusakan, kaya sing dialami kaumé Fir'aun.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita yèn saben umat iku mesthi diuji déning Allah, bisa liwat kasugihan, kekuwatan, utawa liwat kesulitan. Dadi, kita kudu tansah eling lan sabar nalika ngadhepi ujian.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Adil, saben umat mesthi diparingi utusan utawa peringatan sadurungé diparingi siksa. Mula, kita kudu gelem ngrungokaké lan manut marang ajarané para rasul lan ulama.
• Kisah kaumé Fir'aun dadi piwulang kanggo kita supaya ora sombong lan ora mbangkang marang perintahé Allah. Sombong lan angkuh iku bisa nggawa karusakan lan kapitunan.
• Kanthi ngerti crita-crita ing Al-Qur'an, kita dadi luwih tresna lan cedhak marang Islam, amarga Al-Qur'an iku paring pituduh lan piwulang kanggo urip ing donya lan akherat.
• Kita uga dielingake supaya tansah ngajak marang kabecikan lan nyegah saka kamungkaran, kaya sing ditindakaké déning Nabi Musa a.s., kanthi cara kang arif lan sabar.