Surat Ad-Dukhan — Ayat 18

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَنْ أَدُّوا: tegesé "supaya padha nyerahaké" utawa "supaya padha masrahaké".
• عِبَادَ اللَّهِ: para kawulané Allah, ing kene kang dimaksud yaiku Bani Israil.
• رَسُولٌ أَمِينٌ: utusan kang dipercaya, ora ngurangi lan ora nambahhi apa kang diwangsitaké.

1. Tafsiré ayat:

Nabi Musa 'alaihissalam ngendika marang Fir'aun lan kaumé, "Padha nyerahna marang aku para kawulané Allah, yaiku Bani Israil. Aja padha nganggep dèwèké dadi batur tukon, amarga dèwèké iku kawulané Allah, dudu kawulané manungsa. Aku iki utusané Allah marang kowé kabèh, dipercaya banget anggonku njaga wahyu lan pesené Allah. Aku ora bakal ngurangi lan ora bakal nambahhi apa kang wis dipréntahaké marang aku supaya dakwènèhaké marang kowé." Dadi, Nabi Musa njaluk supaya Bani Israil dibébaské saka panganiayané Fir'aun, banjur digawa metu saka Mesir tumuju menyang Syam, supaya padha bisa ngibadah marang Allah siji-sijiné, ora ana sekuthu.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn ngabdi marang Allah iku hak saben manungsa, mula ora kena ana kang ngalang-alangi utawa ngrusak.
• Nabi Musa dadi tuladha pimpinan kang amanah, jujur, lan ora ngowahi pesené Allah, dadi kita kudu niru sipat amanah iki ing saben tugas.
• Islam ngajèni kamardikané manungsa saka panganiayan, lan ngajak kabèh wong supaya padha ngibadah marang Allah kanthi tentrem lan mardika.
• Ayat iki uga ngélingaké yèn para utusané Allah iku dipercaya, mula kita kudu nampa lan ngamalaké ajarané kanthi ati seneng lan ora mangu-mangu.
• Kanthi mangerteni kisah iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-loroné tansah mbéla keadilan lan kamardikané manungsa ing dalan kang bener.