Sura Ad-Duchan — Werset 22

Znaczenie słów:

• فَدَعَا – wezwał, zwrócił się z modlitwą (do swego Pana).
• رَبَّهُ – swego Pana (Allaha).
• مُجْرِمُونَ – przestępcy, grzesznicy, ci, którzy trwają w zbrodni i niewierności.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Kiedy Musa (Mojżesz, pokój z nim) zobaczył, że Faraon i jego możni nie przyjmują prawdy, nie chcą uwierzyć w posłannictwo i trwają w swojej pysze oraz krzywdzie, zwrócił się do swego Pana z modlitwą i skargą, mówiąc: „O Panie mój, ci ludzie są przestępcami, którzy przekroczyli wszelkie granice w swojej niewierności i zepsuciu. Nie ma w nich nadziei na nawrócenie, a ich serca są zamknięte na Twoje znaki.” W ten sposób Musa prosił Allaha o pomoc i o wymierzenie im kary, ponieważ oni zasługiwali na to przez swoje trwanie w grzechu i krzywdzenie ludzi. Była to modlitwa proroka, który wyczerpał wszelkie środki ludzkiego nawoływania i widział, że tylko interwencja Boża może położyć kres ich złu.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Prorocy i wysłannicy Boga, mimo swojej cierpliwości i wytrwałości w nawoływaniu, zwracają się do Allaha w chwilach trudności i pokładają w Nim całą swoją ufność. To uczy nas, że modlitwa jest bronią wierzącego w każdej sytuacji.
2. Werset ukazuje, że grzech i przestępstwo (wobec Boga i ludzi) są przyczyną zasłużenia na karę, a sprawiedliwość Boża jest nieuchronna – nikt nie ujdzie przed nią.
3. Wskazuje na to, że wzywanie Boga przeciwko ludziom, którzy świadomie odrzucają prawdę i krzywdzą innych, jest dozwolone, gdy wyczerpie się wszelkie inne środki naprawy.
4. Przypomina nam, że Allah słyszy modlitwy swoich sług i odpowiada na nie w najmądrzejszy sposób – nie zawsze natychmiast, ale zawsze wtedy, gdy jest to najlepsze dla Jego stworzeń.
5. Uczy nas, że wiara nie oznacza bierności – prorok działał, nawoływał, a gdy nie przynosiło to skutku, powierzał sprawę Bogu, co jest doskonałym wzorem dla każdego muzułmanina, by łączyć wysiłek z zaufaniem do Allaha.