Surah Ad-Dukhan — Talata 22

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• فَدَعَا رَبَّهُ – Kaya nanawagan siya sa kanyang Panginoon (si Propeta Moises) na may panalangin.
• قَوْمٌ مُجْرِمُونَ – Mga taong lubhang nagkasala, mga mapagsamba sa diyus-diyosan, at mga matigas ang ulo sa kawalang-paniniwala.

Paliwanag ng Talata:

Nang magpatuloy si Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa pagtawag kay Paraon at sa kanyang mga tauhan tungo sa katotohanan, at sila ay nagmatigas at hindi naniwala sa kanya, sa halip ay dinagdagan pa nila ang kanilang pagtanggi at pang-aapi—sa sandaling iyon ay nanawagan si Moises sa kanyang Panginoon, na nagrereklamo sa kanilang kalagayan at humihiling ng Kanyang tulong, na nagsasabi: "O aking Panginoon, ang mga taong ito (si Paraon at ang kanyang mga pinuno) ay mga taong lubhang nagkasala, mga mapagsamba sa diyus-diyosan, at mga mapagmatigas sa kawalang-paniniwala. Sila ay mga taong karapat-dapat sa Iyong parusa at kaparusahan dahil sa kanilang mga kasalanan at paglabag." Ito ay isang panalangin laban sa kanila dahil sa kanilang pagtanggi sa mensahe at pagmamalupit sa mga sumasampalataya, kaya't sinagot ng Allah ang kanyang panalangin at ipinadala ang mga palatandaan at parusa.

Mga Aral at Kapakinabangan:

• Ang panalangin ay sandata ng mga propeta at mga matutuwid; sa pamamagitan nito ay humihingi sila ng tulong sa Allah sa harap ng mga pagsubok at kawalang-katarungan.
• Ang pagtitiyaga sa pagtawag tungo sa Allah ay hindi nangangahulugan ng pagtigil sa panalangin laban sa mga mapang-api kapag naubos na ang lahat ng paraan ng paggabay.
• Ang Islam ay nagtuturo sa atin na ang katarungan ng Allah ay tiyak na darating, at walang sinumang nagkakasala ang makakatakas sa Kanyang parusa, kahit pa sila ay mga makapangyarihan sa mundo.
• Ang pagkilala sa kalagayan ng mga tao at pagtawag sa kanila nang may karunungan ay bahagi ng sunnah ng mga propeta, at kapag sila ay nagmatigas, ang pagtitiwala sa Allah at pagbabalik sa Kanya ay ang pinakamainam na kalagayan ng isang mananampalataya.