Sure Duhân — Ayet 22

Kelime Anlamları:

• "Fe daâ": Hemen dua etti, yalvardı.
• "Rabbehû": Rabbine, efendisine.
• "Mücrimûn": Suç işleyenler, günahkârlar, Allah'a ortak koşanlar.

Tefsir:

Hz. Mûsâ (a.s.), Firavun ve ileri gelenlerinin kendisini yalanlamaları, ona iman etmemeleri ve inatla küfürde direnmeleri karşısında, artık onlardan ümidini kesmiş ve Rabbine yönelerek şöyle niyazda bulunmuştur: "Ey Rabbim! Şüphesiz bu kavim, suç işleyen, günahkâr, sana ortak koşan ve azabı hak eden bir topluluktur."

Bu dua, Hz. Mûsâ'nın (a.s.) kavmine olan tebliğ görevini hakkıyla yerine getirdikten sonra, onların hidayete gelmeyeceklerini anlayıp Allah'a sığınması ve onlara azap inmesi için yalvarışıdır. O, bu sözleriyle kavminin durumunu Rabbine arz etmiş, onların ıslah olmayacaklarını ve cezayı hak ettiklerini ifade etmiştir.

Bu olay, bizlere önemli bir ders vermektedir: Peygamberler dahi tebliğ vazifelerini en güzel şekilde yaptıktan sonra, inkârcıların hidayeti için ellerinden geleni yapmışlar; ancak onların inadı karşısında Allah'a tevekkül edip O'na yönelmişlerdir. Bizler de hayatımızda karşılaştığımız zorluklarda, haksızlıklarda ve iman etmeyenlerin inadı karşısında sabretmeli, her işimizde Rabbimize sığınmalı ve O'na güvenmeliyiz. Unutmayalım ki Allah, kendisine yönelen kullarının duasını işitir ve onlara en güzel şekilde karşılık verir.