Suurah Ad-Dukhaan — Aayad 22

Macnaha Erayada:

• فَدَعَا رَبَّهُ: wuxuu baryay Eebihiis.
• قَوْمٌ مُجْرِمُونَ: dad dambiilayaal ah, gaalimo iyo shirk ku dhex jira.

Tafsiirka:

Markii ay gaaladii reer Masaar (Fircoon iyo colkiisii) ku socon waayeen rumaynta Nabiga Muuse (nabadgelyo korkiisa ha ahaato), waxayna sii wadeen xadgudubkoodii iyo beenintoodii, ayuu Muuse (CS) Eebihiis u baryay oo ku yiri: "Eebow, kuwaasu waa dad dambiilayaal ah, waxayna ku mudan yihiin ciqaab degdeg ah." Baryadan wuxuu ku jeeday in Eebe ku xukumo gaaladan caddaaladdiisa, maxaa yeelay waxay aad ugu dheeraadeen xadgudubka, waxayna diideen inay rumaystaan xaqa kaddib markii ay u caddaantay. Eebe wuxuu ajiibay baryadii Nabigiisa, wuxuuna ku ciqaabay gaaladii halaag iyo magaalaba.

Faa'iidooyinka:

1. Baryada (ducada) waa hubka ugu weyn ee mu'inku isticmaalo marka ay cidhiidhi iyo dhibaato ku dhacdo, waxayna muujinaysaa caddaaladda Eebe iyo inuu u dhow yahay addoomadiisa.
2. Nabyada iyo kuwa Eebe u dhow waxay ku baryaan Eebe markay arkaan xadgudubka dadka, taasoo ina baraysa in aanan iska indho-tirin falalka xun ee bulshada.
3. Ciqaabta Eebe waxay ku timaadaa si caddaalad ah, waxayna u timid gaaladii reer Masaar halaag iyo magaalaba, taasoo muujinaysa in Eebe uusan ku tagin kuwa xadgudba.
4. Baryadan waxay ina baraysaa in aanan ku degdegin ciqaabta dadka, laakiin aan Eebe u dhiibno arrinkooda, isagaa ugu xukun fiican.