சூரா அத்-துகான் — வசனம் 22

சொற்பொருள்:

• فَدَعَا – அழைத்தார், பிரார்த்தித்தார்.
• رَبَّهُ – தனது இறைவனை.
• هَٰؤُلَاءِ – இவர்கள்.
• قَوْمٌ مُجْرِمُونَ – குற்றவாளிகளான சமூகம் (இறைவனுக்கு இணை கற்பிப்பவர்கள், நிராகரிப்பவர்கள்).

விளக்கம்:

மூசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் ஃபிர்அவ்னும் அவனுடைய தலைவர்களும் தன்னைப் பொய்யாக்கி, உண்மையை ஏற்க மறுத்தபோது, அவர்கள் மீது இறைவனின் தண்டனையை இறக்குமாறு தனது இறைவனிடம் பிரார்த்தித்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "இறைவனே! இவர்கள் குற்றவாளிகளான சமூகமாக இருக்கின்றனர். இவர்கள் உன்னை நிராகரிக்கிறார்கள், உனக்கு இணை கற்பிக்கிறார்கள், உனது தூதரை பொய்யாக்குகிறார்கள். எனவே இவர்களுக்கு தண்டனையை விரைவுபடுத்துவாயாக" என்று வேண்டினார்கள். இது அவர்களின் நிராகரிப்பும், அக்கிரமமும் உச்சத்தை அடைந்தபோது, அவர்களுக்கு எதிராகச் செய்யப்பட்ட பிரார்த்தனையாகும். இதன் பின்னரே இறைவன் அவர்களை வெள்ளப் பெருக்கில் மூழ்கடித்தான்.

பயன்கள்:

• நிராகரிப்பும், அக்கிரமமும் மிகைத்தபோது, நல்லடியார்கள் இறைவனிடம் முறையிட்டு பிரார்த்திப்பது வழிமுறையாகும்.
• இறைவனின் தண்டனை அவசியம் வரும் என்பதற்கு இது சான்றாகும்; தண்டனை தாமதமானாலும் அது வராமல் போகாது.
• தூதர்கள் மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவர்களின் பிரார்த்தனை ஏற்கப்படும் என்பதை அறியலாம்.
• இறைவனிடம் முறையிடுவதும், பாவிகளுக்கு எதிராக பிரார்த்திப்பதும் அனுமதிக்கப்பட்ட செயலாகும்.
• இந்தச் சம்பவம் மூலம், அடக்குமுறையாளர்களின் முடிவு எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும் என்பதை உணர்ந்து, அவர்களின் வழியைப் பின்பற்றாமல் விலகிச் செல்ல வேண்டும்.