سورت دخان — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• فَدَعَا: پس هغه خپل رب ته دعا وکړه.
• رَبَّهُ: خپل پالونکی (الله).
• هَٰؤُلَاءِ: دا خلک (فرعون او د هغه مشران).
• قَوْمٌ مُجْرِمُونَ: هغه قوم چې لوی ګناهګاران او کافر دي.

تفسیر:

کله چې حضرت موسى عليه السلام او د هغه قوم د فرعون له خوا ډېر تکلیفونه او ظلمونه ولیدل، او فرعون او د هغه ملګرو د حق منلو څخه انکار وکړ، نو موسى عليه السلام خپل رب ته په دعا کې وویل: "اى زما ربه! دا خلک (فرعون او د هغه پلویان) یقیناً مجرم قوم دی، دوى شرک کوي او ستا په پیغام باندې ایمان نه راوړي." دغه دعا د هغوى په ضد وه، ځکه چې دوى د الله د نعمتونو سره سره پر کفر او سرکشۍ ټینګار کاوه او د موسى عليه السلام د معجزو سره سره یې د حق منلو څخه انکار وکړ. نو موسى عليه السلام د الله څخه د هغوى د سزا او عذاب غوښتنه وکړه، ځکه چې دوى د عذاب مستحق شوي وو.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې کله ظالمان او مجرمان د حق له منلو څخه انکار وکړي او د الله د بندګانو په ظلم یې دوام ورکړي، نو د الله څخه د هغوى پر ضد دعا کول روا دي.
• دا آیت د پیغمبرانو او نیکو بندګانو د دعا اهمیت ښیي، چې دوی په سختو وختونو کې الله ته رجوع کوي او له هغه څخه مرسته غواړي.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې الله د خپلو پیغمبرانو دعاګانې قبلوي او د ظالمانو په ضد به خامخا اقدام کوي، نو مونږ باید په الله باندې باور ولرو او له هغه څخه مرسته وغواړو.
• دا آیت د کفر او سرکشۍ د بد پایلې یادونه کوي، چې مجرمان به خامخا د الله له عذاب سره مخ شي.