Surat Ad-Dukhan — Ayat 22

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَدَعَا: banjur ndedonga / nyuwun marang Allah.
• رَبَّهُ: Pangerane, yaiku Allah.
• أَنَّ: tegese "menawa" utawa "yen" (ing kene dadi isine panyuwunan).
• هَٰؤُلَاءِ: wong-wong iki (yaiku Fir'aun lan kaumé).
• قَوْمٌ: sawijining kaum / golongan.
• مُّجْرِمُونَ: wong-wong sing padha nglakoni dosa gedhe, yaiku wong kafir lan musyrik.

1. Tafsiré ayat:

Nalika Nabi Musa 'alaihissalam wis ngadhepi Fir'aun lan kaumé, lan padha ora gelem percaya marang panjenengane, malah padha nganggep goroh, banjur Nabi Musa nyuwun marang Pangerane. Panjenengane ngaturake menawa wong-wong iki (Fir'aun lan para pengikuté) iku sawijining kaum sing padha nglakoni dosa gedhe, yaiku wong-wong sing musyrik lan kafir marang Allah. Amarga saka kekafirane lan keangkuhane, padha pantes oleh siksa sing enggal saka Allah. Panyuwunan iki dudu merga sengit pribadi, nanging merga wong-wong mau wis ngluwihi wates lan nglakoni kadurjanan marang Allah lan marang Nabi Musa.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ndedonga marang Allah iku dalan utama nalika awake dhewe diadhepi wong-wong sing ora gelem nampa bebener. Kaya Nabi Musa, kita kudu nyerahake kabeh marang Pangeran.
• Wong sing nglakoni dosa gedhe lan ora gelem tobat, mesthi bakal nemu akibat saka tumindake dhewe. Mula aja nganti kita melu-melu ing tumindak ala.
• Islam mulangake supaya kita sabar lan tetep ngajak wong liya marang kabecikan, sanajan padha nolak. Nanging yen wis kebangeten, kita bisa nyuwun pitulungan marang Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Ngrukokake panyuwunane para kekasihe, lan Maha Adil marang wong-wong sing nglakoni kadurjanan.
• Kita dielingake supaya tansah ngupaya dadi wong sing taat lan ora nglakoni dosa, supaya ora kalebu golongane wong-wong sing kena siksa.